Гар ҷон мнкронт шуд хасми ҷони мастам

گر جان منکرانت شد خصم جان مستم

Андари ҷавоби эшон хӯбии ту бсстм

اندر جواب ایشان خوبی تو بس استم

Дар дафъи он хаёлаши вази баҳри гӯшмолаш

در دفع آن خیالش وز بهر گوشمالش

Бнмоимши ҷамолат аз даври ман брстм

بنمایمش جمالت از دور من برستم

Гуяд ки нест ҷавҳари ваз маниш нест бовар

گوید که نیست جوهر وز منش نیست باور

Зон нест эй бародар ҳастам чунонк ҳастам

زان نیست ای برادر هستم چنانک هستم

Дӯш аз рухи нигории дили масти гашти борӣ

دوش از رخ نگاری دل مست گشت باری

То пеши шаҳриёрии ман соғарии шикастам

تا پیش شهریاری من ساغری شکستم

Ман маст рӯй моҳами ман шод аз он гуноҳам

من مست روی ماهم من شاد از آن گناهم

Ман ҷурми дор шоҳам нак башиканед дастам

من جرم دار شاهم نک بشکنید دستم

Баси риндаму қлошм дар дайни ишқи фошам

بس رندم و قلاشم در دین عشق فاشم

Ман маликро чаҳ бошам то тӯҳфа Эй фиристам

من ملک را چه باشم تا تحفه‌ای فرستم

Дили дузду дздзодаҳ бар махзани истода

دل دزد و دزدزاده بر مخزن ایستاده

Шаҳи махзанаши кушода чун дасти дузди бастам

شه مخزنش گشاده چون دست دزد بستم

эй бе хабари зи шоҳии гӯйӣ ки бар чаҳ роҳӣ

ای بی‌خبر ز شاهی گویی که بر چه راهی

Ман май рӯм чу моҳии он сӯ ки баради шастам

من می روم چو ماهی آن سو که برد شستم

Шамс алҳақаст розам табриз шуд ниёзам

شمس الحق است رازم تبریز شد نیازم

ӯ қиблаи намозам ӯ нури оби дастам

او قبله نمازم او نور آب دستم

Хониш
ғзл шморҳ 1687 — ъндлӣб