Сад бори мардум эй ҷони венаро бёзмўдм

صد بار مردم ای جان وین را بیازمودم

Чун буи ту биёмад дидам ки зинда будам

چون بوی تو بیامد دیدم که زنده بودم

Сад бор ҷон бидодам вази пои дрФтодм

صد بار جان بدادم وز پای درفتادم

Бор дигар бзодм чун бонги ту шунӯдам

بار دگر بزادم چون بانگ تو شنودم

То рӯй ту бидидам аз хеши нобдидм

تا روی تو بدیدم از خویش نابدیدم

эй сохта чу идами ваии сӯхта чу авдам

ای ساخته چو عیدم وی سوخته چو عودم

Домӣаст дар замирам то бози ишқи гирам

دامی است در ضمیرم تا باز عشق گیرم

Он бози бозгўнаҳ чун мурғи дррбўдм

آن باز بازگونه چون مرغ درربودم

эй шуълаҳои гардон дар синаҳои мардон

ای شعله‌های گردان در سینه‌های مردان

Гардон ба гирди моҳат чун гунбади кабӯдам

گردان به گرد ماهت چون گنبد کبودم

Он соъати хуҷастаи ту аҳдҳо бибаста

آن ساعت خجسته تو عهدها ببسته

Ман тавбаҳо шикаста будам чунонк будам

من توبه‌ها شکسته بودم چنانک بودم

Ақлами бабрад аз раҳ каз ман рисии ту дар шаҳ

عقلم ببرد از ره کز من رسی تو در شه

Чун сӯй ақл рафтам ақлам надошт судам

چون سوی عقل رفتم عقلم نداشت سودم