Пеши чунин ҷамоли ҷони бахш чун намирам

پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم

Девона чун нигарадам занҷир чун нагирам

دیوانه چون نگردم زنجیر چون نگیرم

Чун бода ту хӯрдам ман маҳв чун нигарадам

چون باده تو خوردم من محو چون نگردم

Ту чун меӣ ман обами ту шаҳд ва ман чу шерам

تو چون میی من آبم تو شهد و من چو شیرم

Бигушо даҳони худро он қанд беадад ро

بگشا دهان خود را آن قند بی‌عدد را

Узр ар наме пазирии ман ишва май пазирам

عذر ار نمی‌پذیری من عشوه می پذیرم

Доне ки аз чаҳ хандам аз ҳиммати баландам

دانی که از چه خندم از همت بلندم

Зеро ба шаҳри ишқат бар ошиқони амирам

زیرا به شهر عشقت بر عاشقان امیرم

Бо ишқи лоязолӣ аз як шиками бзодм

با عشق لایزالی از یک شکم بزادم

Нўъшқ май намоями валлоҳ ки сахти перам

نوعشق می نمایم والله که سخت پیرم

Он чашм агар гушойии ҷузи хешро нишое

آن چشم اگر گشایی جز خویش را نشایی

Вари ин назари гушойии доне ки бе назирам

ور این نظر گشایی دانی که بی‌نظیرم

Андари танури сардони оташи занам чу мардон

اندر تنور سردان آتش زنم چو مردان

Ва андари танургармон ман пухтатар хамирам

و اندر تنور گرمان من پخته‌تر خمیرم

Дар лутфи ҳамчуи шерами андар гулӯ нагирам

در لطف همچو شیرم اندر گلو نگیرم

То дар ғалат науфтигар шӯр чун панирам

تا در غلط نیفتی گر شور چون پنیرم

Дар ишқи шамси табризи султони тоҷдорам

در عشق شمس تبریز سلطان تاجدارم

Чун ӯ ба тахт ояд ман пеш ӯ вазирам

چون او به تخت آید من پیش او وزیرم

Хониш
ғзл шморҳ 1695 — ъндлӣб