Хезед ошиқон ки сӯй осмон рӯем

خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم

Дидеми ин ҷаҳонро то он ҷаҳон рӯем

دیدیم این جهان را تا آن جهان رویم

Неи не ки ин ду боғ агар чаҳ хушасту хуб

نی نی که این دو باغ اگر چه خوش است و خوب

Зин ҳар ду бигузарем ва бидон боғбон рӯем

زین هر دو بگذریم و بدان باغبان رویم

Саҷда кунон рӯем сӯии баҳри ҳамчуи сайл

سجده کنان رویم سوی بحر همچو سیل

Бар рӯй баҳр зон пас мо каф занон рӯем

بر روی بحر زان پس ما کف زنان رویم

Зини кӯии таъзият ба арӯсӣ сафар кунем

زین کوی تعزیت به عروسی سفر کنیم

Зин рӯй заъфарон ба рух арғавон рӯем

زین روی زعفران به رخ ارغوان رویم

Аз бими аўФтодни ларзон чу баргу шох

از بیم اوفتادن لرزان چو برگ و شاخ

Дилҳо ҳамеи тпнд ба дороломон рӯем

دل‌ها همی‌طپند به دارالامان رویم

Аз дард чора нест чу андари ғрибиим

از درد چاره نیست چو اندر غریبییم

Вази гирд чора нест чу дар хокдон рӯем

وز گرد چاره نیست چو در خاکدان رویم

Чун тӯтӣони сабз ба пар ва ба боли нағз

چون طوطیان سبز به پر و به بال نغز

Шкрстон шавем ва ба шкрстон рӯем

شکرستان شویم و به شکرستان رویم

Ин нақшҳо нишонаи наққош бе нишон

این نقش‌ها نشانه نقاش بی‌نشان

Пинҳони зи чашми бади ҳилла то бенишон рӯем

پنهان ز چشم بد هله تا بی‌نشان رویم

Роҳии пар аз балост вале ишқ пешвост

راهی پر از بلاست ولی عشق پیشواست

Таълиммон диҳад ки дар ӯ бар чаҳ сон рӯем

تعلیممان دهد که در او بر چه سان رویم

Ҳар чанд сояи карами шоҳ ҳофиз аст

هر چند سایه کرم شاه حافظ است

Дар раҳи ҳамон ба сет ки бо корвон рӯем

در ره همان به‌ست که با کاروان رویم

Моием ҳамчуи борон бар боми пуршикоф

ماییم همچو باران بر بام پرشکاف

Бҷҳим аз шикоф ва бидон новдон рӯем

بجهیم از شکاف و بدان ناودان رویم

Ҳамчун камон кажем ки зиҳ дар гулӯии мост

همچون کمان کژیم که زه در گلوی ماست

Чун рости омадем чу тир аз камон рӯем

چون راست آمدیم چو تیر از کمان رویم

Дар хона мондаем чу мӯашони зи гурбагон

در خانه مانده‌ایم چو موشان ز گربگان

Гар ширзода ем бидон Арсалон рӯем

گر شیرزاده‌ایم بدان ارسلان رویم

Ҷон оина кунем ба савдои Юсуфӣ

جان آینه کنیم به سودای یوسفی

Пеши ҷамоли Юсуф бо армағон рӯем

پیش جمال یوسف با ارمغان رویم

Хомаш кунем то ки сухан бахш гуяд ин

خامش کنیم تا که سخن بخش گوید این

ӯ он чунонк гуяд мо он чунон рӯем

او آن چنانک گوید ما آن چنان رویم

Хониш
ғзл шморҳ 1713 — ъндлӣб