Ҳар кӣ бимирад шавад душман ӯ дўстком

هر کی بمیرد شود دشمن او دوستکام

Душманам аз марги ман кӯр шавад вассалом

دشمنم از مرگ من کور شود والسلام

Он шкрстон маро мекашад андари шукр

آن شکرستان مرا می کشد اندر شکر

эй ки чунин маргро ҷону дили ман ғулом

ای که چنین مرگ را جان و دل من غلام

Дар ғалати афкандаи сети ному нишони халқ ро

در غلط افکنده‌ست نام و نشان خلق را

Умри шкрбстаҳро марг ниҳоданд ном

عمر شکربسته را مرگ نهادند نام

Аз ҷиҳати ин расӯл гуфт ки алФқри канз

از جهت این رسول گفت که الفقر کنز

Фақр кунад номи ганҷ то ғалат уфтанд ом

فقر کند نام گنج تا غلط افتند عام

Ваҳй дар эшон буд ганҷ ба вайрон буд

وحی در ایشان بود گنج به ویران بود

То ки зари пухтаро раҳи набарди ҳеҷ хом

تا که زر پخته را ره نبرد هیچ خام

Гуфтам эй ҷон бибин зини дилами сусти танг

گفتم ای جان ببین زین دلم سست تنگ

Гуфт ки зини пас зи ҷаҳли вомкш аз пас лагом

گفت که زین پس ز جهل وامکش از پس لگام

То ки саранҷом ту гардад бар коми ту

تا که سرانجام تو گردد بر کام تو

Тавсани хинг фалак бошад зери ту ром

توسن خنگ فلک باشد زیر تو رام

Гар ту бадоне ки марг дорад сад боғу барг

گر تو بدانی که مرگ دارد صد باغ و برگ

Ҳаст ҳаёти абади ҷӯйяш аз ҷони мудом

هست حیات ابد جوییش از جان مدام

Хомаш кун лаб бабанд бе даҳании хои қанд

خامش کن لب ببند بی‌دهنی خای قند

Нест шӯ аз худ ки то ҳаст шӯй зу тамом

نیست شو از خود که تا هست شوی زو تمام