Имшаби ҷонро бабр аз тани чокари тамом

امشب جان را ببر از تن چاکر تمام

То набӯд дар ҷаҳон беш марои нақшу ном

تا نبود در جهان بیش مرا نقش و نام

Ин дами масти туами ратл дигар дрдҳм

این دم مست توام رطل دگر دردهم

То башуам маҳви ту аз ду ҷаҳони вассалом

تا بشوم محو تو از دو جهان والسلام

Чун зи ту фонӣ шудаму ончи ту доне шудам

چون ز تو فانی شدم و آنچ تو دانی شدم

Гирами ҷоми адам май кишмиши ҷоми ҷом

گیرم جام عدم می کشمش جام جام

Ҷон чу фурӯзад зи ту шамъи бурузади зи ту

جان چو فروزد ز تو شمع بروزد ز تو

Гар бнсўзди зи ту ҷумла буд хоми хом

گر بنسوزد ز تو جمله بود خام خام

Ин нафасами дам ба дами дардаи бодаи адам

این نفسم دم به دم درده باده عدم

Чун ба адами дршдм хона надонам зи бом

چون به عدم درشدم خانه ندانم ز بام

Чун адамат мефузуд ҷон кунадат сад суҷуд

چون عدمت می فزود جان کندت صد سجود

эй ки ҳазорон вуҷӯди мари адаматро ғулом

ای که هزاران وجود مر عدمت را غلام

Бодаи даҳуми тоси тоси даҳ зи вуҷӯдами халос

باده دهم طاس طاس ده ز وجودم خلاص

Бода шуд анъоми хос ақл шуд анъоми ом

باده شد انعام خاص عقل شد انعام عام

Мавҷ барор аз адам то бирабоед маро

موج برآر از عدم تا برباید مرا

Бар лаби дарё ба тарс чанд рӯми гоми гом

بر لب دریا به ترس چند روم گام گام

Доми шаҳами шамси дайни сайд ба табриз кард

دام شهم شمس دین صید به تبریز کرد

Ман чу ба дом андарам нест марои тарси дом

من چو به دام اندرم نیست مرا ترس دام