Ҳамаи ҷамоли ту байнам чу чашм боз кунам

همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم

Ҳамаи шароби ту нӯшам чу лаб фароз кунам

همه شراب تو نوشم چو لب فراز کنم

Ҳаром дорам бо мардумони сухани гуфтан

حرام دارم با مردمان سخن گفتن

Ва чун ҳадис ту ояд сухан дароз кунам

و چون حدیث تو آید سخن دراز کنم

Ҳазор гӯнаи блнгм ба ҳар раҳам ки баранд

هزار گونه بلنگم به هر رهم که برند

Раҳе ки он ба сӯй туаст тарк тоз кунам

رهی که آن به سوی تو است ترک تاز کنم

Агар ба даст ман ояд чу Хизри оби ҳаёт

اگر به دست من آید چو خضر آب حیات

зи хоки кӯии ту он обро тароз кунам

ز خاک کوی تو آن آب را طراز کنم

зи хорхори ғами ту чу хорчини гирдам

ز خارخار غم تو چو خارچین گردم

зи наргису гули Садбарг эҳтироз кунам

ز نرگس و گل صدبرگ احتراز کنم

зи офтобу з маҳтоб бугзарад наварам

ز آفتاب و ز مهتاب بگذرد نورم

Чу рӯй худ ба шаҳаншоҳ длнўоз кунам

چو روی خود به شهنشاه دلنواز کنم

Чу пар ва бол барорам зи шавқ чун баҳром

چو پر و بال برآرم ز شوق چون بهرام

Ба масҷиди фалаки ҳафтумин намоз кунам

به مسجد فلک هفتمین نماز کنم

Ҳамаи саодати байнам чу сӯии наҳси рӯм

همه سعادت بینم چو سوی نحس روم

Ҳама ҳақиқат гардад агар муҷоз кунам

همه حقیقت گردد اگر مجاز کنم

Мароу қавми маро оқибат шавад Маҳмӯд

مرا و قوم مرا عاقبت شود محمود

Чу хешро паии Маҳмӯди худ Аёз кунам

چو خویش را پی محمود خود ایاز کنم

Чу офтоб шавам оташу зи гармии дил

چو آفتاب شوم آتش و ز گرمی دل

Чу зарраҳо ҳамаро маст ва ъшқбоз кунам

چو ذره‌ها همه را مست و عشقباز کنم

Прири ишқ маро гуфт ман ҳамаи нозам

پریر عشق مرا گفت من همه نازم

Ҳамаи ниёзи шӯи он лаҳзае ки ноз кунам

همه نیاز شو آن لحظه‌ای که ناز کنم

Чу нозро бигзорӣ ҳамаи ниёзи шӯй

چو ناز را بگذاری همه نیاز شوی

Ман аз барои ту худро ҳама ниёз кунам

من از برای تو خود را همه نیاز کنم

Хамӯш бош замонӣ бисоз бо хмшӣ

خموش باش زمانی بساز با خمشی

Ки то барои самоъи ту чанг соз кунам

که تا برای سماع تو چنگ ساز کنم