Маро агар ту нахоҳӣ миннат ба ҷон хоҳам

مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم

Вагар дирам нагушойӣ муқӣми даргоҳам

وگر درم نگشایی مقیم درگاهم

Чу моҳем ки бияфканад мавҷи берунаш

چو ماهیم که بیفکند موج بیرونش

Ба ғайр об набошад паноҳу дилхоҳам

به غیر آب نباشد پناه و دلخواهم

Куҷои рӯм ба сари хеш кӣ дилӣ дорам

کجا روم به سر خویش کی دلی دارم

Ману тану дили ман сояи шаҳаншоҳам

من و تن و دل من سایه شهنشاهم

Ба туаст бихўдимгар харобу сармастам

به توست بیخودیم گر خراب و سرمستم

Ба туаст огаҳии ман агар ман огоҳам

به توست آگهی من اگر من آگاهم

На дилрабоами тӯйгар марои дилӣ боқӣ аст

نه دلربام توی گر مرا دلی باقی است

На каҳрабоами тӯйгар мисли пари коҳам

نه کهربام توی گر مثل پر کاهم

На аз ҳаловати ҳалвоӣ беҳад лаб туаст

نه از حلاوت حلوای بی‌حد لب توست

Ки чун кличаҳи фитода кунун дар афвоҳам

که چون کلیچه فتاده کنون در افواهم

з ҳар ду олами паҳлавии худ тиҳӣ кардам

ز هر دو عالم پهلوی خود تهی کردم

Чу ҳай нишаста ба паҳлавии лоами аллоҳам

چو هی نشسته به پهلوی لام اللهم

зи ҷоҳу салтанат ва сарварӣ наяндешам

ز جاه و سلطنت و سروری نیندیشم

Басаст давлати ишқи ту мансабу ҷоҳам

بس است دولت عشق تو منصب و جاهم

Чу қул ҳўи аллоҳи маҷмӯи ғарқи тнзиҳм

چو قل هو الله مجموع غرق تنزیهم

На чун мушаббаҳёни сарнигӯни ашбоҳм

نه چون مشبهیان سرنگون اشباهم

Агар ттори ғамати хашму таркеи орад

اگر تتار غمت خشم و ترکیی آرد

Ба ишқу сабри камарбастаи ҳамчуи харгоҳам

به عشق و صبر کمربسته همچو خرگاهم

Агар чаҳ коҳил ва бе гоҳи хез қофила ам

اگر چه کاهل و بی‌گاه خیز قافله‌ام

Ба сӯй туаст сафарҳои гоҳ ва бе гоҳам

به سوی توست سفرهای گاه و بی‌گاهم

Бро чу моҳи тамому тамоми ин ту бигӯ

برآ چو ماه تمام و تمام این تو بگو

Ки зери уқда ҳиҷрат бимонада чун моҳам

که زیر عقده هجرت بمانده چون ماهم

Хониш
ғзл шморҳ 1728 — ъндлӣб