Чаҳ рӯз бошад кин ҷисму расми бнўрдим

چه روز باشد کاین جسم و رسم بنوردیم

Миёни маҷлиси ҷони ҳалқа ҳалқа ме гирдем

میان مجلس جان حلقه حلقه می گردیم

Ҳаме хӯрем май ҷон ба ҳазрати султон

همی‌خوریم می جان به حضرت سلطان

Чунонк белабу соғар нахуст ме хӯрдем

چنانک بی‌لب و ساغر نخست می خوردیم

Харобу маст ба соқии ҷон ҳаме гӯйем

خراب و مست به ساقی جان همی‌گوییم

Барор даст ки мо даст ҳо баровардем

برآر دست که ما دست‌ها برآوردیم

Биор нақл ки мо нақл кардаем ин сӯ

بیار نقل که ما نقل کرده‌ایم این سو

Биор бодаи аҳмар ки зор ва рух зардем

بیار باده احمر که زار و رخ زردیم

Бикун салом ки таслим ибтилоӣ тӯйем

بکن سلام که تسلیم ابتلای توییم

Бипурс гарм ки афсурда дам сардем

بپرس گرم که افسرده دم سردیم

Ҷавобмон диҳад он соқем ки нӯш хуред

جوابمان دهد آن ساقیم که نوش خورید

Ки мо ба нўрФшонӣ чу маи ҷўомрдим

که ما به نورفشانی چو مه جوامردیم

Ту малики Кадкани вҳб лӣ бигӯ сулаймони вор

تو ملک کدکن وهب لی بگو سلیمان وار

Ки мо ба манъи атои мӯрро нёзрдим

که ما به منع عطا مور را نیازردیم

зи ҳиҷру фурқати мо дарду ғами басии дидем

ز هجر و فرقت ما درد و غم بسی دیدیم

Дарой дар бар мо мо давоӣ ҳар дардем

درآی در بر ما ما دوای هر دردیم

Дили ори хаста ба хори ҷафоу гули бустон

دل آر خسته به خار جفا و گل بستان

Чаҳ тӯҳфаи ореи моўрдро ки мо вирдем

چه تحفه آری ماورد را که ما وردیم

Агар зи мӯнису ҷеффатони худ ҷудо монадӣ

اگر ز مونس و جفتان خود جدا ماندی

Биё ки дар караму ҳасани лутф мо фардем

بیا که در کرم و حسن لطف ما فردیم

Агар ту кор накардӣу муфлисӣ аз хайр

اگر تو کار نکردی و مفلسی از خیر

Биё ки кор чу ту сад ҳазор мо кардем

بیا که کار چو تو صد هزار ما کردیم

Биор ашк чу муштоқу гирдро бинишон

بیار اشک چو مشتاق و گرد را بنشان

Ки рӯй моҳ набинем то дар ин гирдем

که روی ماه نبینیم تا در این گردیم

Хамаши газофи миндози муҳраи андари тос

خمش گزاف مینداز مهره اندر طاس

Ба мо гузор ки мо Авестоади ин нрдим

به ما گذار که ما اوستاد این نردیم