Самоъ чист зи пинҳонёни дили пайғом

سماع چیست ز پنهانیان دل پیغام

Дил ғариб биёбад зи номаи шани ором

دل غریب بیابد ز نامه شان آرام

Шукуфта гардад аз ин боди шохаҳои хирад

شکفته گردد از این باد شاخه‌های خرد

Кушода гардад аз ин захма дар вуҷӯди мсом

گشاده گردد از این زخمه در وجود مسام

Саҳар расад зи Нидои хурӯси рӯҳонӣ

سحر رسد ز ندای خروس روحانی

Зафар расад зи садои нақораи баҳром

ظفر رسد ز صدای نقاره بهرام

Ъсири ҷон ба хами ҷисми тир май андохт

عصیر جان به خم جسم تیر می انداخت

Чу даф шунид براردи кафии нишони қавом

چو دف شنید برآرد کفی نشان قوام

Ҳаловатии аҷабӣ дар бадан падед ояд

حلاوتی عجبی در بدن پدید آید

Ки аз неу лаби мутриб шукр расед ба ком

که از نی و لب مطرب شکر رسید به کام

Ҳазор кздми ғамро кунун бибин кушта

هزار کزدم غم را کنون ببین کشته

Ҳазор даври фараҳи байни миёни мо бе ҷом

هزار دور فرح بین میان ما بی‌جام

Фусуни руқия кздм навис ид расед

فسون رقیه کزدم نویس عید رسید

Ки ҳаст руқияи кздм ба кӯии ишқи мудом

که هست رقیه کزدم به کوی عشق مدام

з ҳар тараф биҷаҳад бе қарори ёқӯбӣ

ز هر طرف بجهد بی‌قرار یعقوبی

Ки буии перҳани Юсуфии бёФти машом

که بوی پیرهن یوسفی بیافت مشام

Чу ҷони мо з нафхатаст фӣаи ман рӯҳӣ

چو جان ما ز نفخت است فیه من روحی

Раво буд ки нФхтш буд шаробу таом

روا بود که نفختش بود شراب و طعام

Чу ҳашари ҷумлаи хилоиқ ба нафх хоҳад буд

چو حشر جمله خلایق به نفخ خواهد بود

зи завқи замзамаи бҷҳнди мурдагони зи мном

ز ذوق زمزمه بجهند مردگان ز منام

Ки хок бар сари ҷон касе ки афсурдаи сет

که خاک بر سر جان کسی که افسرده‌ست

Асар нагирад аз он нафх ва кам буд зи эъдом

اثر نگیرد از آن نفخ و کم بود ز اعدام

Тану дилӣ ки банушед аз ин рҳиқи ҳалол

تن و دلی که بنوشید از این رحیق حلال

Бар оташи ғами ҳиҷрони ҳароми гашти ҳаром

بر آتش غم هجران حرام گشت حرام

Ҷамоли сӯрати ғайбии зи васф берун аст

جمال صورت غیبی ز وصف بیرون است

Ҳазор дидаи равшан ба воми хоҳ ба вом

هزار دیده روشن به وام خواه به وام

Дарун туаст яке ма каз осмони хуршед

درون توست یکی مه کز آسمان خورشید

Нидо ҳаме кунадаш к-эии миннати ғуломи ғулом

ندا همی‌کندش کای منت غلام غلام

зи ҷайб хеш биҷӯ ма чу Мӯсои умрон

ز جیب خویش بجو مه چو موسی عمران

Нигар ба равзани хеш ва бигӯ саломи салом

نگر به روزن خویش و بگو سلام سلام

Самоъ гарм куну хотири харон кам ҷӯ

سماع گرم کن و خاطر خران کم جو

Ки ҷони ҷони самоъӣу равнақи айём

که جان جان سماعی و رونق ایام

Забон худ бифурӯшам ҳазор гӯши хуррам

زبان خود بفروشم هزار گوش خرم

Ки рафт бар сари минбари хатиби шҳдклом

که رفت بر سر منبر خطیب شهدکلام