Ба гирди ту чу нигарадам ба гирди худ гирдам

به گرد تو چو نگردم به گرد خود گردم

Ба гирди ғуссау андӯҳу бахти бади гирдам

به گرد غصه و اندوه و بخت بد گردم

Чу ним масти ман аз хоби брҷҳм ба сабӯҳ

چو نیم مست من از خواب برجهم به صبوح

Ба гирди соқии худ толиби мадади гирдам

به گرد ساقی خود طالب مدد گردم

Ба гирди луқмаи маъдӯд халқ гардонанд

به گرد لقمه معدود خلق گردانند

Ба гирди холиқ ва бар нақд бе адади гирдам

به گرد خالق و بر نقد بی‌عدد گردم

Қавоми олами маҳдӯд чун з беҳаддӣ аст

قوام عالم محدود چون ز بی‌حدی است

Мгири айб агар ман буруни зи ҳади гирдам

مگیر عیب اگر من برون ز حد گردم

Касе ки ӯ лаҳади синаро чу боғӣ кард

کسی که او لحد سینه را چو باغی کرد

Раво надошт ки ман бастаи лаҳади гирдам

روا نداشت که من بسته لحد گردم

Лаҳад чаҳ бошад дар осмон нагунҷад ҷон

لحد چه باشد در آسمان نگنجد جان

зи панҷ ва шаш гузарами зуд бар аҳади гирдам

ز پنج و شش گذرم زود بر احد گردم

Агар чаҳ оинаи равшанами зи бими ғубор

اگر چه آینه روشنم ز بیم غبار

Раво буд ки ду се рӯз бар намад гирдам

روا بود که دو سه روز بر نمد گردم

Агар гулӣ бидиҳам зини баҳор боғ шавам

اگر گلی بده‌ام زین بهار باغ شوم

Вагар яке бидиҳам зини висоли сад гирдам

وگر یکی بده‌ام زین وصال صد گردم

Миёни сӯратҳо ин ҳасад буд ночор

میان صورت‌ها این حسد بود ناچار

Вале чу оинаи гаштам чаҳ бар ҳасади гирдам

ولی چو آینه گشتم چه بر حسد گردم

Ман аз тавилаи ин ҳарф май рӯм ба чаро

من از طویله این حرف می روم به چرا

Сутури бастаи ним аз чаҳ бар втди гирдам

ستور بسته نیم از چه بر وتد گردم