Биор бода ки андари хумори хуморам
بیار باده که اندر خمار خمارم
Худо гирифт маро зон чунин гирифторам
خدا گرفت مرا زان چنین گرفتارم
Биор ҷоми шаробӣ ки рашк хуршед аст
بیار جام شرابی که رشک خورشید است
Ба ҷони ишқ ки аз ғайри ишқи безорам
به جان عشق که از غیر عشق بیزارم
Биор онк агар ҷони бхўонмш ҳайф аст
بیار آنک اگر جان بخوانمش حیف است
Бидон сабаб ки зи ҷони дардҳои сар дорам
بدان سبب که ز جان دردهای سر دارم
Биор онк нагунҷад дар ин даҳони номаш
بیار آنک نگنجد در این دهان نامش
Ки май шикофад аз ӯ шақаҳои гуфторам
که می شکافد از او شقههای گفتارم
Биор онк чу ӯ нест гӯламу нодон
بیار آنک چو او نیست گولم و نادان
Чу бо ваем малики грбзону таррорам
چو با ویم ملک گربزان و طرارم
Биор онки дамӣ каз серум шавад холӣ
بیار آنک دمی کز سرم شود خالی
Сиёҳ ва тира шавам гўиёи зи куффорам
سیاه و تیره شوم گوییا ز کفارم
Биор онк раҳанд аз ин биор ва меар
بیار آنک رهاند از این بیار و میار
Биор зуд ва магӯ дафъ каз куҷои орм
بیار زود و مگو دفع کز کجا آرم
Биору бозрҳони сақфи осмонҳо ро
بیار و بازرهان سقف آسمانها را
Шаби дарози зи дӯду фиғон бисёрам
شب دراز ز دود و فغان بسیارم
Биор онки пас марги ман ҳам аз хокам
بیار آنک پس مرگ من هم از خاکم
Ба шукр ва гуфт дароради мисоли наҷҷорам
به شکر و گفت درآرد مثال نجارم
Биор май ки амин мем мисоли қадаҳ
بیار می که امین میم مثال قدح
Ки ҳар чаҳ дар шикамам рафт пок бисипорам
که هر چه در شکمم رفت پاک بسپارم
Наҷҷор гуфт пас марг кошкӣ қавмам
نجار گفت پس مرگ کاشکی قومم
Кушодаи дидаи бдндии зи завқи асрорам
گشاده دیده بدندی ز ذوق اسرارم
Ба устихон ва ба хӯнам назар накардандӣ
به استخوان و به خونم نظر نکردندی
Ба рӯҳи шоҳи азизам агар ба тани хорам
به روح شاه عزیزم اگر به تن خوارم
Чаҳ нардбон ки тарошидаам ман наҷҷор
چه نردبان که تراشیدهام من نجار
Ба боми ҳафтум гардун расед рафторам
به بام هفتم گردون رسید رفتارم
Масеҳ вор шудам ман хуррам бимонад ба зер
مسیح وار شدم من خرم بماند به زیر
На дар ғами хурраму не ба гӯши харворам
نه در غم خرم و نی به گوش خروارم
Блиси вори зи одами мубини ту обу гулӣ
بلیس وار ز آدم مبین تو آب و گلی
Бибин ки дар пас гули сад ҳазор гулзорам
ببین که در پس گل صد هزار گلزارم
Тулӯъ кард аз ин лаҳми шамси табризӣ
طلوع کرد از این لحم شمس تبریزی
Ки офтобаму сари зини вҳли буруни орм
که آفتابم و سر زین وحل برون آرم
Ғалат машав чу вҳл дар рӯем дигрбор
غلط مشو چو وحل در رویم دیگربار
Ки барқарораму зин рӯй пӯш дар орам
که برقرارم و زین روی پوش در عارم
Ба ҳар сабӯҳи даройам ба кӯрии кӯрон
به هر صبوح درآیم به کوری کوران
Барои кӯри тулӯъ ва ғуруб нагузорам
برای کور طلوع و غروب نگذارم