Хушии хушии ту вале ман ҳазор чандонам

خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانم

Ба хоби дӯш киро дида ам наме донам

به خواب دوش که را دیده‌ام نمی‌دانم

зи хўшдлӣу тараб дар ҷаҳон наме ганҷам

ز خوشدلی و طرب در جهان نمی‌گنجم

Вале зи чашми ҷаҳони ҳамчуи рӯҳи пинҳонам

ولی ز چشم جهان همچو روح پنهانم

Дарахт агар набадӣ по ба гули марои ҷустӣ

درخت اگر نبدی پا به گل مرا جستی

Каз ин шукуфау гули ҳасрати гулистонам

کز این شکوفه و گل حسرت گلستانم

Ҳамеша домани шодии кшидмии сӯии хеш

همیشه دامن شادی کشیدمی سوی خویش

Кашад кунун кафи шодӣ ба хеши домонам

کشد کنون کف شادی به خویش دامانم

зи бомдод касе ғлмлиҷ ме кунадам

ز بامداد کسی غلملیج می کندم

Газоф нест ки ман ношитоби хандонам

گزاف نیست که من ناشتاب خندانم

Таронаҳо з ман омӯзад ин нафаси Зуҳра

ترانه‌ها ز من آموزد این نفس زهره

Ҳазор Зуҳраи ғуломи димоғи скронм

هزار زهره غلام دماغ سکرانم

Шакарлабии лаби моро ба гоҳ ширин кард

شکرلبی لب ما را به گاه شیرین کرد

Ки ғарқаи гашти шукри андари оби дандонам

که غرقه گشت شکر اندر آب دندانم

Сало ки қомат чун сарв ӯ салои дардоад

صلا که قامت چون سرو او صلا درداد

Ки ман намози шуморо латифи арқонам

که من نماز شما را لطیف ارکانم

Сало ки фотиҳаи қуфлҳои бастаи манам

صلا که فاتحه قفل‌های بسته منم

Бидон чу фотиҳаи тон дар намоз ме хонам

بدان چو فاتحه تان در نماز می خوانم

Ба дори малики малоҳати лабаш чу ғаммоз аст

به دار ملک ملاحت لبش چو غماز است

Ки бингаред насиби маро ки дарбонам

که بنگرید نصیب مرا که دربانم

Чунонк пеши ҷунунам уқул ҳайронанд

چنانک پیش جنونم عقول حیرانند

Ман аз фусурдагии ин уқули ҳайронам

من از فسردگی این عقول حیرانم

Фусурда монад яхӣ ки ба зери соя буд

فسرده ماند یخی که به زیر سایه بود

Надид шаъшааи офтоби рахшонам

ندید شعشعه آفتاب رخشانم

Табассуми хуши хуршед ҳар яхӣ ки бидид

تبسم خوش خورشید هر یخی که بدید

Сболи молад ва гуяд ки оби ҳайвонам

سبال مالد و گوید که آب حیوانم

Биор нотиқ куллӣ бигӯ ту боқӣ ро

بیار ناطق کلی بگو تو باقی را

зи гуфтанами бурҳон ман хамӯш бурҳонам

ز گفتنم برهان من خموش برهانم