То ба ҷони масти ишқи он ёрам

تا به جان مست عشق آن یارم

Сардаи бодаҳои анворам

سردهٔ باده‌های انوارم

Ҳар дамигар на ҷон нав диҳадам

هر دمی گر نه جان نو دهدم

эй дил аз ҷони хеши безорам

ای دل از جان خویش بیزارم

Гирди он ма чу чарх май гирдам

گرد آن مه چو چرخ می‌گردم

Пас дигар чист дар замини корам

پس دگر چیست در زمین کارم

Бар сари коргоҳи хӯбӣ буд

بر سر کارگاه خوبی بود

Сӯзанаш карда сет чун торам

سوزنش کرده‌ست چون تارم

Сӯзанам чанг шуд аз ӯ дар тор

سوزنم چنگ شد از او در تار

То ба овози зер май зорам

تا به آواز زیر می‌زارم

То ман ин коргоҳи олам ро

تا من این کارگاه عالم را

Кӯ ҳиҷоб ҳақаст бурдорам

کو حجاب حقست بردارم

То бисӯзам ҳиҷоби ғифлату хоб

تا بسوزم حجاب غفلت و خواب

зи оташи чашмҳои бедорам

ز آتش چشم‌های بیدارم

То биёбам зи шамси табризӣ

تا بیابم ز شمس تبریزی

Сиҳҳати ин замири беморам

صحّت این ضمیر بیمارم