Аҳ чаҳ беранг ва бенишон ки манам

اه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم

Кӣ бубинами марои чунон ки манам

کی ببینم مرا چنان که منم

Гуфтӣ асрор дар миён овар

گفتی اسرار در میان آور

Кӯи миёни андари ин миён ки манам

کو میان اندر این میان که منم

Кӣ шавад ин равони ман сокин

کی شود این روان من ساکن

Ин чунин сокини равон ки манам

این چنین ساکن روان که منم

Баҳри ман ғарқаи гашти ҳам дар хеш

بحر من غرقه گشت هم در خویش

Булъаҷаби баҳр бекарон ки манам

بوالعجب بحر بی‌کران که منم

Ин ҷаҳон ва он ҷаҳони марои матлаб

این جهان و آن جهان مرا مطلب

Кин ду гум шуд дар он ҷаҳон ки манам

کاین دو گم شد در آن جهان که منم

Фориғ аз судаму зиён чу адам

فارغ از سودم و زیان چو عدم

Турфа бесуд ва безиён ки манам

طرفه بی‌سود و بی‌زیان که منم

Гуфтам эй ҷони ту айн мое гуфт

گفتم ای جان تو عین مایی گفت

Айн чаҳ буд дар ин аён ки манам

عین چه بود در این عیان که منم

Гуфтам онӣ бигуфт ҳои хамӯш

گفتم آنی بگفت‌ های خموش

Дар забони номдаҳи сети он ки манам

در زبان نامده‌ست آن که منم

Гуфтам андари забон чу дрномд

گفتم اندر زبان چو درنامد

Инат гуёӣ безабон ки манам

اینت گویای بی‌زبان که منم

намешудам дар фано чу ма бе по

می‌شدم در فنا چو مه بی‌پا

Инат бе пои подўон ки манам

اینت بی‌پای پادوان که منم

Бонг омад чаҳ медуӣ бингар

بانگ آمد چه می‌دوی بنگر

Дар чунин зоҳири ниҳон ки манам

در چنین ظاهر نهان که منم

Шамси табризро чу дидам ман

شمس تبریز را چو دیدم من

Нодарраи баҳру ганҷу кон ки манам

نادره بحر و گنج و کان که منم