Ту чаҳ доне ки мо чаҳ мрғоним

تو چه دانی که ما چه مرغانیم

Ҳар нафаси зери лаб чаҳ ме хонем

هر نفس زیر لب چه می خوانیم

Чун ба даст оварад касе мо ро

چون به دست آورد کسی ما را

Мо гуҳии ганҷ гоҳ вайронем

ما گهی گنج گاه ویرانیم

Чарх аз баҳри мост дар гардиш

چرخ از بهر ماست در گردش

Зон сабаби ҳамчу чарх гардонем

زان سبب همچو چرخ گردانیم

Кӣ бимонем андари ин хона

کی بمانیم اندر این خانه

Чун дар ин хона ҷумла меҳмонем

چون در این خانه جمله مهمانیم

Гар ба сӯрати гадоӣ ин кӯйем

گر به صورت گدای این کوییم

Ба сифати байн ки мо чаҳ султонем

به صفت بین که ما چه سلطانیم

Чунк фардо шаҳем дар ҳамаи Миср

چونک فردا شهیم در همه مصر

Чаҳ ғами имрӯз агар ба зиндонем

چه غم امروز اگر به زندانیم

То дар ин сӯратем аз каси мо

تا در این صورتیم از کس ما

Ҳам наранҷем ва ҳам нрнҷоним

هم نرنجیم و هم نرنجانیم

Шамси табриз чунк шуд меҳмон

شمس تبریز چونک شد مهمان

Сад ҳазорон ҳазор чандонем

صد هزاران هزار چندانیم

Хониш
ғзл шморҳ 1767 — зҳро бҳмнӣ
ғзл шморҳ 1767 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1767 — фотмҳ зндӣ