эй дили софии дами собити қадам

ای دل صافی دم ثابت قدم

Ҷӣти лакии тнзри хайри аломм

جئت لکی تنذر خیر الامم

Сар нанаҳй ҷуз ба ашороти дил

سر ننهی جز به اشارات دل

Бар варақи ишқи азал чун қалам

بر ورق عشق ازل چون قلم

Аз тараби боди ту ва дод ту

از طرب باد تو و داد تو

Рақс кунонем чу шақаи илм

رقص کنانیم چو شقه علم

Рақси кунони хоҷаи куҷо май рӯй

رقص کنان خواجه کجا می روی

Сӯии гшоишгаҳи арсаи адам

سوی گشایشگه عرصه عدم

Хоҷаи кадомин адамаст ин бигӯ

خواجه کدامین عدم است این بگو

Гӯш қадам донад ҳарфи қадам

گوش قدم داند حرف قدم

Ишқ ғарибасту забонаши ғариб

عشق غریب است و زبانش غریب

Ҳамчуи ғариби арабӣ дар аҷам

همچو غریب عربی در عجم

Хез ки оварда уммати қисса Эй

خیز که آورده امت قصه‌ای

Бишинав аз банда на беш ва на кам

بشنو از بنده نه بیش و نه کم

Бишинав ин ҳарфи ғарибона ро

بشنو این حرف غریبانه را

Қисса ғариб омаду гӯяндаи ҳам

قصه غریب آمد و گوینده هم

Аз рухи он Юсуф шуд қаъри чоҳ

از رخ آن یوسف شد قعر چاه

Равшану фархунда чу боғи Ирам

روشن و فرخنده چو باغ ارم

Қаср шуд он ҳабс ва дар ӯ боғу роғ

قصر شد آن حبس و در او باغ و راغ

Ҷинат ва айвон шуду сафаи ҳарам

جنت و ایوان شد و صفه حرم

Ҳамчуи кулӯхӣ ки дар оби афканӣ

همچو کلوخی که در آب افکنی

Боз шавад об дар он дами зи ҳам

باز شود آب در آن دم ز هم

Ҳамчуи шаби абр ки хуршеди субҳ

همچو شب ابر که خورشید صبح

Ногуҳи сари барзанад аз чоҳи ғам

ناگه سر برزند از چاه غم

Ҳамчуи шаробӣ ки араб хӯрд ва гуфт

همچو شرابی که عرب خورد و گفت

Сли алии днтҳоу артсм

صل علی دنتها و ارتسم

Аз тараби ин ҳабс ба хорӣу нақс

از طرب این حبس به خواری و نقص

наменигарад бар фалаки муҳташам

می نگرد بر فلک محتشم

эй хирад аз рашки даҳонами мгир

ای خرد از رشک دهانم مگیر

Қади шаҳди аллоҳ ва ъад алнъм

قد شهد الله و عد النعم

Гарчи дарахти об ниҳон ме хӯрд

گرچه درخت آب نهان می خورد

Бони алии шъбтаҳи мо ктм

بان علی شعبته ما کتم

Ҳар чаҳ бдздиди замини зи осмон

هر چه بدزدید زمین ز آسمان

Фасл баҳорон бидиҳад дам ба дам

فصل بهاران بدهد دم به دم

Гар шабаҳи дуздидае вагар гуҳар

گر شبه دزدیده‌ای وگر گهر

Вари илми афроштӣ вагар қалам

ور علم افراشتی وگر قلم

Рафт шабу рӯзи ту инак расед

رفت شب و روز تو اینک رسید

СўФи ирии алноӣми мозои аҳтлм

سوف یری النائم ماذا احتلم

Хониш
ғзл шморҳ 1769 — ъндлӣб