Гар охир омад ишқ ту гардад зи аввалҳо фузун

گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون

Бинвишт тўқиъти худои кохрўни алсобқўн

بنوشت توقیعت خدا کالآخرون السابقون

Заррин шудаи тғроӣ ӯ зи анои Фтҳноҳоӣ ӯ

زرین شده طغرای او ز انا فتحناهای او

Сар карда сӯратҳои ӯ аз баҳри ҷони обгун

سر کرده صورت‌های او از بحر جان آبگون

Одами дгрбори омада бар тахти дайн такя зада

آدم دگربار آمده بر تخت دین تکیه زده

Дар саҷдаи шукри омадаи сарҳои нҳни алсоФўн

در سجده شکر آمده سرهای نحن الصافون

Рустам ки бошад дар ҷаҳон дар пеши сафи ошиқон

رستم که باشد در جهان در پیش صف عاشقان

Шабдиз меронанд хуш ҳар рӯз дар дарёии хӯн

شبدیز می رانند خوش هر روز در دریای خون

Ҳар сӯи ду сад бибридаи сар дар баҳри хӯн зон кару фар

هر سو دو صد ببریده سر در بحر خون زان کر و فر

Рақсону хандон чун шукри зи анои илайҳи роҷъўн

رقصان و خندان چون شکر ز انا الیه راجعون

Гар соя ошиқ фитад бар кӯҳи сангини брҷҳд

گر سایه عاشق فتد بر کوه سنگین برجهد

На чархи сидқ ҳо занад ту мункирӣ нак озмӯн

نه چرخ صدق‌ها زند تو منکری نک آزمون

Бар кӯҳ зад ишроқ ӯ бишинав ту чоқочоқ ӯ

بر کوه زد اشراق او بشنو تو چاقاچاق او

Худ кӯҳи мискин ки буд он ҷо ки шуд Мӯсои забун

خود کوه مسکین که بود آن جا که شد موسی زبون

Худ пеши Мӯсо осмон бошад каминаи нардбон

خود پیش موسی آسمان باشد کمینه نردبان

Кӯи осмони кӯи ресмони кӯи ҷони кӯи дунёии дун

کو آسمان کو ریسمان کو جان کو دنیای دون

Танро ту муштии коҳи дон дар зер ӯ дарёии ҷон

تن را تو مشتی کاه دان در زیر او دریای جان

Гарчи зи беруни заррае сад офтобӣ аз дарун

گرچه ز بیرون ذره‌ای صد آفتابی از درون

Хуршедӣу заррини тибқи деги туро пухтааст ҳақ

خورشیدی و زرین طبق دیگ تو را پخته است حق

Матлӯб будӣ дар сабақи толиби шдстии ту кунун

مطلوب بودی در سبق طالب شدستی تو کنون

ӯ пори киштии коштаи имсоли барги афрошта

او پار کشتی کاشته امسال برگ افراشته

Сар аз замин бардошта бар хеш мехонд фусун

سر از زمین برداشته بر خویش می خواند فسون

Ҷони масти гашт аз кос ӯ эй шоди косу тос ӯ

جان مست گشت از کاس او ای شاد کاس و طاس او

Тосӣ ки баҳри саҷда аш шуд ташти гардуни сарнигӯн

طاسی که بهر سجده‌اش شد طشت گردون سرنگون

эй шамси табриз аз карам эй рашки фирдавсу Ирам

ای شمس تبریز از کرم ای رشک فردوس و ارم

То чанги андар ман задӣ дар ишқи гаштами арғунун

تا چنگ اندر من زدی در عشق گشتم ارغنون