Дилдори ман дар боғи дай май гашт ва мегуфт эй чаман

دلدار من در باغ دی می‌گشت و می‌گفت ای چمن

Сад ҳури хуши дорӣ вале бингар яке дорӣ чу ман

صد حور خوش داری ولی بنگر یکی داری چو من

Гуфтам салои моҷарои моро наме пурсӣ чаро

گفتم صلای ماجرا ما را نمی‌پرسی چرا

Гуфто ки пурсишҳои мо беруни з гӯшасту даҳан

گفتا که پرسش‌های ما بیرون ز گوش است و دهن

Гуфтам зи пурсиши ту бҳли бории ишоратро мҳл

گفتم ز پرسش تو بحل باری اشارت را مهل

Гуфт аз ишоратҳои дили ҳам ҷон бисӯзад ҳам бадан

گفت از اشارت‌های دل هم جان بسوزد هم بدن

Гуфтам ки чунӣ дар сафари гуфто ки чун бошад қамар

گفتم که چونی در سفر گفتا که چون باشد قمر

Симин бару заррини камари чашму чароғи марду зан

سیمین بر و زرین کمر چشم و چراغ مرد و زن

Гаштан ба гирди худ хатои алои ҷамоли қутб ро

گشتن به گرد خود خطا الا جمال قطب را

ӯро раво бошад равои кӯи раҳ рӯаст андари ватан

او را روا باشد روا کو ره رو است اندر وطن

Ҳам сорибони ҳам уштурони мустанад аз он соҳиби қирон

هم ساربان هم اشتران مستند از آن صاحب قران

эй сорибон манзил макун ҷуз бар дар он ёри ман

ای ساربان منزل مکن جز بر در آن یار من

эй ъушрат вае нози мо эй асл вае оғози мо

ای عشرت و ای ناز ما ای اصل و ای آغاز ما

Охир чаҳ донад рози мо ҷони ҳасан ё бўолҳсн

آخر چه داند راز ما جان حسن یا بوالحسن

эй ишқи ту дар ҷони ман чун офтоби андари ҳамл

ای عشق تو در جان من چون آفتاب اندر حمل

Ваии сӯратат дар чашми ман ҳамчун ақиқи андари Яман

وی صورتت در چشم من همچون عقیق اندر یمن

Чун аввалин ва охирин дар ҳашар ҷамъ ояд яқин

چون اولین و آخرین در حشر جمع آید یقین

Аз ту набошад хубтар дар ҷумлаи он анҷуман

از تو نباشد خوبتر در جمله آن انجمن

Маҷнӯн чу бинад мари туро Лайлӣ бар ӯ косад шавад

مجنون چو بیند مر تو را لیلی بر او کاسد شود

Лайлӣ чу бинад мари туро гардад чу маҷнӯни мумтаҳан

لیلی چو بیند مر تو را گردد چو مجنون ممتحن

Дар ҷусту ҷӯй рӯй ту дар пои гули баси хорҳо

در جست و جوی روی تو در پای گل بس خارها

эй ёс ман гуяд ҳамеи андари фироқати ёсуман

ای یاس من گوید همی‌اندر فراقت یاسمن

Гар офтоб рӯй ту рӯзии даҳ мо нестӣ

گر آفتاب روی تو روزی‌دهِ ما نیستی

Зарроти кунин аз тамаъ кӣ боз кардандӣ даҳан

ذرات کونین از طمع کی باز کردندی دهن

Ҳайвон чу қурбонӣ буд ҷисмаши зи ҷони фонӣ буд

حیوان چو قربانی بود جسمش ز جان فانی بود

Пас шарҳаҳои гӯшташ зинда шавад зин бобизан

پس شرحه‌های گوشتش زنده شود زین بابزن

Оташ бигӯед шарҳаро сари ҳаётоти бақо

آتش بگوید شرحه را سر حیاتات بقا

К-эии руста аз ҷони фано бар ҷон бе озори зан

کای رسته از جان فنا بر جان بی‌آزار زن

Наъра зананд он шарҳаҳо ё лӣати қавмии иълмўн

نعره زنند آن شرحه‌ها یا لیت قومی یعلمون

Гар наъраи шани ин сӯ расад не габр монад неи всн

گر نعره‌شان این سو رسد نی گبر ماند نی وثن

Не тарс монад дар дилии не пой монад дар гулӣ

نی ترس ماند در دلی نی پای ماند در گلی

Лаббайки лаббайку балӣ май гӯй ва май рӯ то ватан

لبیک لبیک و بلی می‌گوی و می‌رو تا وطن

Ҳаст ин суханро боқӣӣ дар пардаи муштоқе

هست این سخن را باقیی در پرده مشتاقیی

Пайдо шавадгар соқеи моро кунад бе хештан

پیدا شود گر ساقیی ما را کند بی‌خویشتن