Дар ғайби пар , ин сӯи мпр эй тоири чолоки ман

در غیب پر، این سو مپر ای طایر چالاک من

Ҳам сӯии пинҳони хонаи рӯ эй фикрату идроки ман

هم سوی پنهان خانه رو ای فکرت و ادراک من

Олам чаҳ дорад ҷузи дуҳул аз идгоҳи ақли кул ?

عالم چه دارد جز دهل از عیدگاه عقل کل؟

Гардун чаҳ дорад ҷуз ки ки аз хирмани афлоки ман ?

گردون چه دارد جز که که از خرمن افلاک من؟

Ман захм кардам бар дилат марҳам манеҳ бар захми ман

من زخم کردم بر دلت مرهم منه بر زخم من

Ман чок кардам хирқаи ?ут бахя мазан бар чоки ман

من چاک کردم خرقه‌ات بخیه مزن بر چاک من

Дар ман аз ин хуштар нигари коби ҳаётами сар ба сар

در من از این خوشتر نگر کآب حیاتم سر به‌سر

Чандини гумон бад мабар эй хоиФ аз аҳлоки ман

چندین گمان بد مبر ای خایف از اهلاک من

Дарё набошад қатрае бо соҳили дарёии ҷон

دریا نباشد قطره‌ای با ساحل دریای جان

Шодӣ наярзад ҳубае дар ҳиммати ғамноки ман

شادی نیرزد حبه‌ای در همّت غمناک من

Харгӯшу Кебек ва оҳӯон бошад шикори хусравон

خرگوش و کبک و آهوان باشد شکار خسروان

Шерони нари байн сарнигӯн барбаста бар фитроки ман

شیران نر بین سرنگون بربسته بر فتراک من

Дилҳои шерони хӯн шудаи саҳрои зи хӯни гулгун шуда

دل‌های شیران خون شده صحرا ز خون گلگون شده

Маҷнӯни кунони маҷнӯн шуда аз шоҳиди лўлоки ман

مجنون‌کنان مجنون شده از شاهد لولاک من

Гар коҳилии бории биёи даракаши яке ҷоми худо

گر کاهلی باری بیا درکش یکی جام خدا

Кӯҳи аҳад ҷунбон шавад брпрд аз мҳроки ман

کوه احد جنبان شود برپرد از محراک من

Ҷомӣ ки туфаш мезанад бар осмон бе санад

جامی که تفش می‌زند بر آسمان بی‌سند

Доне чаҳ ҷӯшашҳо буд аз ҷуръааш бар хоки ман

دانی چه جوشش‌ها بود از جرعه‌اش بر خاک من

Он бода бар мағзат занад чашму дилат равшан кунад

آن باده بر مغزت زند چشم و دلت روشن کند

Вонгаҳ бибинӣ гавҳарӣ дар ҷисм чун хошоки ман

وانگه ببینی گوهری در جسم چون خاشاک من

Олам чу мурғии хуфтае бар байзаи прчўжаҳ Эй

عالم چو مرغی خفته‌ای بر بیضه پرچوژه‌ای

Зон байза ёбад парвариши болу пари амлоки ман

زان بیضه یابد پرورش بال و پر املاک من

Рӯзӣ ки мурғ аз як лагад аз рӯй байзаи брҷҳд

روزی که مرغ از یک لگد از روی بیضه برجهد

Ҳафт осмон фонӣ шавад дар нави байзаи поки ман

هفت آسمان فانی شود در نور بیضه پاک من

Харӣ ки ӯро нест бен мегуяд эй хоки куҳан

خری که او را نیست بن می‌گوید ای خاک کهن

Домани гшои гавҳари ситон кӣ дидае имсоки ман ?

دامن گشا گوهر ستان کی دیده‌ای امساک من؟

Дар ваҳм ноед зоти ман андеша ҳо шуд моти ман

در وهم ناید ذات من اندیشه‌ها شد مات من

Ҷузи аҳвалӣ аз аҳвалӣ кӣ дам занад зи ашроки ман ?

جز احولی از احولی کی دم زند ز اشراک من؟

Хомаш ки андари хомшии ғарқатарӣ дар бе ҳшӣ

خامش که اندر خامشی غرقه‌تری در بی‌هشی

Гарчи даҳон хуш мешавад зини ҳарф чун мисвоки ман

گرچه دهان خوش می‌شود زین حرف چون مسواک من