эй бас ки аз овози даш вомондаам зини роҳи ман

ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من

Ваии бас ки аз овози қш гум кардаам харгоҳи ман

وی بس که از آواز قش گم کرده‌ام خرگاه من

Кивораоне зини Қишм кивораоне зини дшм

کی وارهانی زین قشم کی وارهانی زین دشم

То дррсм дар давлатат дар моҳу хирмангоҳи ман

تا دررسم در دولتت در ماه و خرمنگاه من

Ҳар чанд шодам дар сафар дар дашт ва дар кӯҳу камар

هر چند شادم در سفر در دشت و در کوه و کمر

Дар ишқат эй хўршидФр дар гоҳ ва дар бе гоҳи ман

در عشقت ای خورشیدفر در گاه و در بی‌گاه من

Лекини кушоди роҳи кӯи дидор ва дод шоҳи кӯ

لیکن گشاد راه کو دیدار و داد شاه کو

Хоссаи маро ки сӯхтам дар орзӯии шоҳи ман

خاصه مرا که سوختم در آرزوی شاه من

То кӣ хабарҳои шумо воҷўим аз боди сабо

تا کی خبرهای شما واجویم از باد صبا

То кӣ хаёл моҳатон ҷӯям дар оби чоҳи ман

تا کی خیال ماهتان جویم در آب چاه من

Чун боғи сад раҳи сӯхтами боз аз баҳори омухтам

چون باغ صد ره سوختم باز از بهار آموختم

Дар ҳар ду ҳолати волҳм дар санъати аллоҳи ман

در هر دو حالت والهم در صنعت الله من