Бо онк аз пайвастагии ман ишқи гаштами ишқи ман

با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق من

Бегона мебошам чунин бо ишқ аз дасти Фтн

بیگانه می باشم چنین با عشق از دست فتن

Аз ғояти пайвастагӣ бегона бошад каси балӣ

از غایت پیوستگی بیگانه باشد کس بلی

Ин мушкилот ар ҳал шавад душман намонад дар змн

این مشکلات ار حل شود دشمن نماند در زمن

Баҳрӣаст аз мо даври неи зоҳир нау мастури не

بحری است از ما دور نی ظاهر نه و مستور نی

Ҳам дам задани дастури неи ҳам куфр аз ӯ хомаш шудан

هم دم زدن دستور نی هم کفر از او خامش شدن

Гуфтан аз ӯ ташбеҳ шуд хомӯшят таътил шуд

گفتن از او تشبیه شد خاموشیت تعطیل شد

Ин дард бедармон буд фараҷи лно ё зои алмнн

این درد بی‌درمان بود فرج لنا یا ذا المنن

Нақши ҷаҳони рангу бӯ ҳар дам мадад хоҳад аз ӯ

نقش جهان رنگ و بو هر دم مدد خواهد از او

Ҳам бе хабари ҳам луқмаи ҷӯ чун Тифли бигушодаи даҳан

هم بی‌خبر هم لقمه جو چون طفل بگشاده دهن

Хуфтаи сету барҷастаи сети дил дар ҷӯши пайвастаи сети дил

خفته‌ست و برجسته‌ست دل در جوش پیوسته‌ست دل

Чун деги сарбастаи сети дил дар оташаш карда ватан

چون دیگ سربسته‌ست دل در آتشش کرده وطن

эй дода хомӯшонае моро ту аз паймона Эй

ای داده خاموشانه‌ای ما را تو از پیمانه‌ای

Ҳар лаҳзаи нўоФсонаҳ эй дар хомшӣ шуд наъраи зан

هر لحظه نوافسانه‌ای در خامشی شد نعره زن

Дар қаҳр ӯ сад марҳамат дар бухл ӯ сад мкрмт

در قهر او صد مرحمت در بخل او صد مکرمت

Дар ҷаҳл ӯ сад маърифат дар хомшӣ гуё чу занн

در جهل او صد معرفت در خامشی گویا چو ظن

Алфози хомӯшон ту башнавада бе ҳушони ту

الفاظ خاموشان تو بشنوده بی‌هوشان تو

Хомӯшаму ҷӯшони ту монанди дарёии адан

خاموشم و جوشان تو مانند دریای عدن

Лутфат худоӣ мекунад ҳоҷат равое ме кунад

لطفت خدایی می کند حاجت روایی می کند

Ваон кӯ ҷудоӣ мекунад ё раби ту аз бехаш бикун

وان کو جدایی می کند یا رب تو از بیخش بکن

эй хўшдлӣу нози мо эй асл вае оғози мо

ای خوشدلی و ناز ما ای اصل و ای آغاز ما

Охир чаҳ донад рози мо ақли ҳасан ё бўолҳсн

آخر چه داند راز ما عقل حسن یا بوالحسن

эй ишқи ту бхридаҳи мо вази ғайри ту бибридаи мо

ای عشق تو بخریده ما وز غیر تو ببریده ما

эй ҷомаҳо бдридаҳи мо бар чоки мо бахя мазан

ای جامه‌ها بدریده ما بر چاک ما بخیه مزن

эй хӯни ақлами рехтаи сабр аз дилам бигурехта

ای خون عقلم ریخته صبر از دلم بگریخته

эй ҷони ман омехта бо ҷон ҳар сӯрати шикан

ای جان من آمیخته با جان هر صورت شکن

Он ҷо ки шуд ошиқи талаф мурғӣ напарад он тараф

آن جا که شد عاشق تلف مرغی نپرد آن طرف

Вар мурда ёбад зон алаф бихўд бадаранд кафан

ور مرده یابد زان علف بیخود بدراند کفن

Хониш
ғзл шморҳ 1808 — ъндлӣб