Ман хушам аз гуфт хасони вази лабу линҷ тарашон

من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان

Ман бикашам домани ту домани ман ҳам ту кашон

من بکشم دامن تو دامن من هم تو کشان

Ҷони ману ҷони туро ҳар ду ба ҳам дӯхт қазо

جان من و جان تو را هر دو به هم دوخت قضا

Хуши хуши хуши хушами пеши ту эй шоҳи хуашон

خوش خوش خوش خوشم پیش تو ای شاه خوشان

Зонк маро дод лабаш нест лабиро асараш

زانک مرا داد لبش نیست لبی را اثرش

з онч чашидам зи лабати ҳеҷ лабиро мучашон

ز آنچ چشیدم ز لبت هیچ لبی را مچشان

Онки турш рӯй буд донки дирами ҷӯй буд

آنک ترش روی بود دانک درم جوی بود

Аз хам сиркааст ҳама бо шукронаши манашон

از خم سرکه است همه با شکرانش منشان

Гуфтам эй шоҳи илми ман ки миёни асалам

گفتم ای شاه علم من که میان عسلم

Аз асали ман ки чшд гуфт лаби хуши манашон

از عسل من که چشد گفت لب خوش منشان

Хониш
ғзл шморҳ 1815 — ъндлӣб