Оина Эй бизадойам аз ҷиҳати манзари ман

آینه‌ای بزدایم از جهت منظر من

Вой аз ин хоки танами тираи дили акдри ман

وای از این خاک تنم تیره دل اکدر من

Рафт шаб ва ин дили ман пок нашуд аз гули ман

رفت شب و این دل من پاک نشد از گل من

Соқии мстқбли ман кӯи қадаҳи аҳмари ман

ساقی مستقبل من کو قدح احمر من

Рафт дариғо хари ман мард ба ногуҳи хари ман

رفت دریغا خر من مرد به ناگه خر من

Шукр ки саргини харии давр шудаи сет аз дар ман

شکر که سرگین خری دور شده‌ست از در من

Марги харони сахт буд дар ҳақи ман бахт буд

مرگ خران سخت بود در حق من بخت بود

Зонк чу хар давр шавад бошад исо бар ман

زانک چو خر دور شود باشد عیسی بر من

Аз паии ғрбили алаф чанд шудам моту талаф

از پی غربیل علف چند شدم مات و تلف

Чанд шудам лоғару кажи баҳри хари лоғари ман

چند شدم لاغر و کژ بهر خر لاغر من

Онч ки хар кард ба ман гург даранда накунад

آنچ که خر کرد به من گرگ درنده نکند

Рафт зи дарду ғам ӯ ҳақи худои аксари ман

رفت ز درد و غم او حق خدا اکثر من

Талхии ман хомии ман хорӣу бадномии ман

تلخی من خامی من خواری و بدنامی من

Хӯни дили ошомии ман хок аз ӯ бар сари ман

خون دل آشامی من خاک از او بر سر من

Шорқи ман Форқи ман аз назари холиқи ман

شارِقِ من فارقِ من از نظرِ خالقِ من

Шамъи кашӣ дида кунӣ дар назару манзари ман

شمع کُشی دیده کَنی در نظر و منظر من

Хониш
ғзл шморҳ 1816 — ъндлӣб