Қасд ҷафоҳо накунӣ вар бикунӣ бо дили ман

قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من

Вои дили ман вои дили ман вои дили ман вои дили ман

وا دل من وا دل من وا دل من وا دل من

Қасд кунӣ бар тани ман шод шавад душмани ман

قصد کنی بر تن من شاد شود دشمن من

Вонгаҳ аз ин хаста шавад ё дили ту ё дили ман

وانگه از این خسته شود یا دل تو یا دل من

Волау шайдои дили ман бесар ва бе пои дили ман

واله و شیدا دل من بی‌سر و بی‌پا دل من

Вақти саҳарҳо дили ман рафта ба ҳар ҷои дили ман

وقت سحرها دل من رفته به هر جا دل من

Бихўду маҷнӯни дили ман хонаи пурхӯни дили ман

بیخود و مجنون دل من خانه پرخون دل من

Сокину гардони дили ман фавқи сурайёи дили ман

ساکن و گردان دل من فوق ثریا دل من

Сӯхтау лоғари ту дар талаби гавҳари ту

سوخته و لاغر تو در طلب گوهر تو

Омада ва хайма зада бар лаби дарёи дили ман

آمده و خیمه زده بر لب دریا دل من

Гуҳ чу кабоби ин дили ман пар шудаи бӯяш ба ҷаҳон

گه چو کباب این دل من پر شده بویش به جهان

Гуҳ чу рубоби ин дил ман карда ълолои дили ман

گه چو رباب این دل من کرده علالا دل من

Зор ва муъофаст кунун ғарқ масофаст кунун

زار و معاف است کنون غرق مصاف است کنون

Бар ки қофаст кунун дар паии анқои дили ман

بر کُهِ قاف است کنون در پی عنقا دل من

Тифл дилам менахурд шер аз ин дояи шаб

طفل دلم می نخورد شیر از این دایه شب

Сина сияҳ ёфт магари дояи шабро дили ман

سینه سیه یافت مگر دایه شب را دل من

Сахраи Мӯсогар аз ӯ чашмаи равони гашт чу ҷӯ

صخره موسی گر از او چشمه روان گشت چو جو

Ҷӯии равони ҳикмати ҳақи сахрау хорои дили ман

جوی روان حکمت حق صخره و خارا دل من

Исои Марям ба фалак рафт ва форуманд хараш

عیسی مریم به فلک رفت و فروماند خرش

Ман ба замин мондам ва шуд ҷониби болои дили ман

من به زمین ماندم و شد جانب بالا دل من

Бас кун кин гуфт забон ҳаст ҳиҷоби дилу ҷон

بس کن کاین گفت زبان هست حجاب دل و جان

Кош набӯдӣ зи забони воқифу донои дили ман

کاش نبودی ز زبان واقف و دانا دل من