Ҳай чаҳ гурезии чандини як нафаси ин ҷо биншин

هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین

Сабри ту кӯ эй собир эй ҳамаи сабру тамкин

صبر تو کو ای صابر ای همه صبر و تمکین

Мо ду се каси нави мурдаи мунтазири он парда

ما دو سه کس نو مرده منتظر آن پرده

Зинда шавем аз талқини бозрҳим аз ткФин

زنده شویم از تلقین بازرهیم از تکفین

Ҳай ба салаф нафхӣ кун пештар аз явми аддӣн

هی به سلف نفخی کن پیشتر از یوم الدین

То шунӯди чархи фалак аз ҳашари ту таҳсин

تا شنود چرخ فلک از حشر تو تحسین

Ҳай ба забони мо гӯ рамз магӯ пайдои гӯ

هی به زبان ما گو رمز مگو پیدا گو

Чанд хурии хӯн ба ситам эй ҳамаи хуяти хунин

چند خوری خون به ستم ای همه خویت خونین

Чанд газӣ бар ҷигараш чанд кунӣ қасди сараш

چند گزی بر جگرش چند کنی قصد سرش

Чанд диҳии бади хабараши кор чунинаст ва чунин

چند دهی بد خبرش کار چنین است و چنین

Чанд кунӣ талхи лабаш чанд кунӣ тираи шабаш

چند کنی تلخ لبش چند کنی تیره شبش

эй лаби ту ҳамчуи шукр эй шаби ту хулди барин

ای لب تو همچو شکر ای شب تو خلد برین

Ҳеҷ асал заҳр диҳад ё зи шукри сиркаи ҷаҳд

هیچ عسل زهر دهد یا ز شکر سرکه جهد

Мағлата то чанд диҳӣ эй ғалат андоз маин

مغلطه تا چند دهی ای غلط انداز مهین

Ҳар чаҳ кунӣ он лаб ту бошад ғаммози шукр

هر چه کنی آن لب تو باشد غماز شکر

Ҳар ҳаракат ки ту кунӣ ҳаст дар он лутфи дафин

هر حرکت که تو کنی هست در آن لطف دفین

Сарв чаҳ монад ба хасии зар ба чаҳ монад ба мисӣ

سرو چه ماند به خسی زر به چه ماند به مسی

Ту ба чаҳ Монӣ ба касе эй малики явми аддӣн

تو به چه مانی به کسی ای ملک یوم الدین