Ҳар кӣ зи ҳури прсдт , рух бинмо ки ҳам чунин
هر کِی ز حور پرسدت، رخ بنما که «همچنین»
Ҳар кӣ з моҳ гуядат , боми бро ки ҳам чунин
هر کِی ز ماه گویدت، بام برآ که «همچنین»
Ҳар кӣ парӣ талаб кунад , чеҳраи худ бадви намо
هر کِی پری طلب کند، چهرهٔ خود بدو نما
Ҳар кӣ зи машк дам занад , зулфи гшо ки ҳам чунин
هر کِی ز مُشک دم زند، زلف گشا که «همچنین»
Ҳар кӣ бгўидт « зи ма , абр чигуна во шавад ? »
هر کِی بگویدت «ز مه، ابر چگونه وا شود؟»
Бози гшо , гиреҳи гиреҳ , банди қабо ки ҳам чунин
بازگشا، گرهگره، بند قبا که «همچنین»
Гар зи Масеҳи прсдт « мурда чигуна зинда кард ? »
گر ز مسیح پرسدت «مرده چگونه زنده کرد؟»
Бӯса бидиҳ ба пеш ӯ , бар лаби мо ки ҳам чунин
بوسه بده به پیش او، بر لب ما که «همچنین»
Ҳар кӣ бгўидт « бигӯ , куштаи ишқ чун буд ? »
هر کِی بگویدت «بگو، کشتهٔ عشق چون بود؟»
Арза бидиҳ ба пеш ӯ , ҷони маро ки ҳам чунин
عرضه بده به پیش او، جان مرا که «همچنین»
Ҳар кӣ з рӯй марҳамат , аз қади ман бпрсдт
هر کِی ز روی مرحمت، از قد من بپرسدت
Абрӯии хеши арзаи даҳ , гашта ду то , ки ҳам чунин
ابروی خویش عرضه ده، گشته دو تا، که «همچنین»
Ҷони зи бадан ҷудо шавад , бози даройади андарун
جان ز بدن جدا شود، باز درآید اندرون
Ҳин бинмо ба мункирон , хонаи дро , ки ҳам чунин
هین بنما به منکران، خانه درآ، که «همچنین»
Ҳар тарафӣ ки бишинавӣ , нолаи ошиқона Эй
هر طرفی که بشنوی، نالهٔ عاشقانهای
Қиссаи мости он ҳама , ҳақи худо ки ҳам чунин
قصهٔ ماست آن همه، حق خدا که همچنین
Хона ҳар фириштаам , сина кабӯд гашта ам
خانهٔ هر فرشتهام، سینه کبود گشتهام
Чашм барору хуши нигар , сӯии само ки ҳам чунин
چشم برآر و خوش نگر، سوی سما که همچنین
Сари висоли дӯстро , ҷуз ба сабо нагуфта ам
سِرِّ وصالِ دوست را، جز به صبا نگفتهام
То ба сафои сари худ , гуфт сабо ки ҳам чунин
تا به صفای سِرِّ خود، گفت صبا که «همچنین»
Кӯрӣ онк гуяд ӯ , « банда ба ҳақ куҷо расад ? »
کوری آنک گوید او، «بنده به حق کجا رسد؟»
Дар каф ҳар яке буна , шамъи сафо ки ҳам чунин
در کف هر یکی بنِه، شمع صفا که «همچنین»
Гуфтам « буии Юсуфӣ , шаҳр ба шаҳр кӣ равад ? »
گفتم «بوی یوسفی، شهر به شهر کی رود؟»
Буии ҳақ аз ҷаҳони ҳў , дод ҳаво ки ҳам чунин
بوی حق از جهان هو، داد هوا که «همچنین»
Гуфтам « буии Юсуфӣ , чашм чигуна во диҳад ? »
گفتم «بوی یوسفی، چشم چگونه وا دهد؟»
Чашми марои насими ту , дод зё ки ҳам чунин
چشم مرا نسیم تو، داد ضیا که «همچنین»
Аз табриз , шамси дайн , бўки магар карам кунад
از تبریز، شمس دین، بوک مگر کَرَم کُند
Вази сари лутфи барзанад , сари зи вафо ки ҳам чунин
وز سَرِ لطف برزند، سَر ز وفا که «همچنین»