Боз нигор мекашад чун шутурони маҳори ман

باز نگار می کشد چون شتران مهار من

Ёркшӣаст кор ӯ боркашӣаст кори ман

یارکشی است کار او بارکشی است کار من

Пеши рӯ қаторҳо кард маро ва ме кашад

پیش رو قطارها کرد مرا و می کشد

Он шутурони мастро ҷумла дар ин қатори ман

آن شتران مست را جمله در این قطار من

Уштури маст ӯ манам хорпрст ӯ манам

اشتر مست او منم خارپرست او منم

Гоҳ кашад маҳори ман гоҳ шавад савори ман

گاه کشد مهار من گاه شود سوار من

Уштури маст каф кунад ҳар чаҳ буд талаф кунад

اشتر مست کف کند هر چه بود تلف کند

Лек надонад уштурии лиззати нўшхўори ман

لیک نداند اشتری لذت نوشخوار من

Рост чу кафи бароварам бар каф ӯ кафи афканам

راست چو کف برآورم بر کف او کف افکنم

Каф чу ба каф ӯ расад ҷӯш кунад бухори ман

کف چو به کف او رسد جوش کند بخار من

Кор кунам чу кеҳтарони бори кашам чу уштурон

کار کنم چو کهتران بار کشم چو اشتران

Бор кӣ мекашам бибин иззати кору бори ман

بار کی می کشم ببین عزت کار و بار من

Наргис ӯ зи хӯни ман чун шаканд хумори худ

نرگس او ز خون من چون شکند خمار خود

Сабру қарор ӯ баради сабри ману қарори ман

صبر و قرار او برد صبر من و قرار من

Гашта хаёл рӯй ӯ қиблаи нури чашми ман

گشته خیال روی او قبله نور چشم من

Ваон суханон чун зараши ҳалқаи гӯшвори ман

وان سخنان چون زرش حلقه گوشوار من

Боғу баҳорро бигӯ лофи хушӣ чаҳ май занӣ

باغ و بهار را بگو لاف خوشی چه می زنی

Ман бнмоимти хушӣ чун бирасад баҳори ман

من بنمایمت خوشی چون برسد بهار من

Май чу хурӣ бигӯ ба май бар сари ман чаҳ май занӣ

می چو خوری بگو به می بر سر من چه می زنی

Дар сари худ надидае бода бе хумори ман

در سر خود ندیده‌ای باده بی‌خمار من

Бози сипедӣ ва бирав мейри шикорро бигӯ

باز سپیدی و برو میر شکار را بگو

Ҳар ду марои тӯии балии мейри ману шикори ман

هر دو مرا توی بلی میر من و شکار من

Матлаъи ин ғазали шутур буд аз он дароз шуд

مطلع این غزل شتر بود از آن دراز شد

зи уштури кӯтаҳии мҷу эй шаҳи ҳӯшёри ман

ز اشتر کوتهی مجو ای شه هوشیار من