Гуфтам дӯши ишқро эй ту қарину ёри ман
گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من
Ҳеҷ мабош як нафаси ғоиб аз ин канори ман
هیچ مباش یک نفس غایب از این کنار من
Нури ду дидаи манӣ давр машав зи чашми ман
نور دو دیده منی دور مشو ز چشم من
Шуълаи синаи манӣ кам макун аз шарори ман
شعله سینه منی کم مکن از شرار من
Ёри ману ҳарифи ман хуби ману латифи ман
یار من و حریف من خوب من و لطیف من
Чусти ману зарифи ман боғи ману баҳори ман
چست من و ظریف من باغ من و بهار من
эй тани ман хароби ту дидаи ман саҳоби ту
ای تن من خراب تو دیده من سحاب تو
Зарраи офтоби ту ин дил бе қарори ман
ذره آفتاب تو این دل بیقرار من
Лаб бигушоу мушкилам ҳал кун ва шод кун дилам
لب بگشا و مشکلم حل کن و شاد کن دلم
Кохр то куҷо расад панҷ ва шаш қимори ман
کآخر تا کجا رسد پنج و شش قمار من
То ки чаҳ зояд ин шаби ҳомила аз барои ман
تا که چه زاید این شب حامله از برای من
То ба куҷо кашад бигӯ мастӣ бе хумори ман
تا به کجا کشد بگو مستی بیخمار من
То чаҳ амал кунад аҷаби шукри ману сипоси ман
تا چه عمل کند عجب شکر من و سپاس من
То чаҳ асар кунад аҷаби нола ва зинҳор ман
تا چه اثر کند عجب ناله و زینهار من
Гуфт хунаки туро ки ту дар ғам мо шудӣ дўтў
گفت خنک تو را که تو در غم ما شدی دوتو
Кори ту рост дар ҷаҳон эй бгзидаҳи кори ман
کار تو راست در جهان ای بگزیده کار من
Масти манӣу пасти ман ошиқ ва май парасти ман
مست منی و پست من عاشق و می پرست من
Бархӯрд ӯ зи дасти ман ҳар кӣ кашид бори ман
برخورد او ز دست من هر کی کشید بار من
Рӯ ки ту рости кару фари маҷлиси айш на зи сар
رو که تو راست کر و فر مجلس عیش نه ز سر
Зонк назар диҳад назари оқибати интизори ман
زانک نظر دهد نظر عاقبت انتظار من
Гуфтам вонмо ки чун зинда кунӣ ту мурда ро
گفتم وانما که چون زنده کنی تو مرده را
Зинда кун ин тани маро аз паии эътибори ман
زنده کن این تن مرا از پی اعتبار من
Мурдатар аз танами мҷуи зиндаи куниш ба нури ҳў
مردهتر از تنم مجو زنده کنش به نور هو
То ҳама ҷон шавад танами ин тан ҷон сипор ман
تا همه جان شود تنم این تن جان سپار من
Гуфт зи ман на борҳои дидае эътиборҳо
گفت ز من نه بارها دیدهای اعتبارها
Бар ту яқин нашуд аҷаби қудрату корбори ман
بر تو یقین نشد عجب قدرت و کاربار من
Гуфтам дид дил вале сайр куҷо шавад дилӣ
گفتم دید دل ولی سیر کجا شود دلی
Аз лутфу аҷоибат эй шаҳу шаҳриёри ман
از لطف و عجایبت ای شه و شهریار من
Ишқ кашид дар замони гӯши маро ба гӯша Эй
عشق کشید در زمان گوش مرا به گوشهای
Хонд фусуни фусун ӯ доми дили шикори ман
خواند فسون فسون او دام دل شکار من
Ҷони зи фусун ӯ чаҳ шуд дам мазан ва магӯ чаҳ шуд
جان ز فسون او چه شد دم مزن و مگو چه شد
Вари бчхии ту нестии муҳарраму роздори ман
ور بچخی تو نیستی محرم و رازدار من