Ид намой идро эй ту ҳилоли иди ман

عید نمای عید را ای تو هلال عید من

Гӯш бимол моҳро эй маи нопадиди ман

گوش بمال ماه را ای مه ناپدید من

Буд ману фанои ман хашми ману ризои ман

بود من و فنای من خشم من و رضای من

Сидқи ману риёии ман қуфли ману калиди ман

صدق من و ریای من قفل من و کلید من

Асли ману сиришти ман масҷиди ман кунишати ман

اصل من و سرشت من مسجد من کنشت من

Дӯзахи ман биҳишти ман тоза ман қадед ман

دوزخ من بهشت من تازه من قدید من

Ҷавр кунӣ вафо буд дарди диҳии даво буд

جور کنی وفا بود درد دهی دوا بود

Лоиқи ту куҷо буд дидаи ҷон ва дид ман

لایق تو کجا بود دیده جان و دید من

Пештар аз ниҳоди ҷони лутф ту дод дод ҷон

پیشتر از نهاد جان لطف تو داد داد جان

эй ҳамагии муроди ҷони пас ту бадии мурӣди ман

ای همگی مراد جان پس تو بدی مرید من

эй маи ид рӯй ту эй шаби қадари мӯии ту

ای مه عید روی تو ای شب قدر موی تو

Чун барисам биҷавии ту пок шавад палиди ман

چون برسم بجوی تو پاک شود پلید من

Ҷисм чу хонақоҳи ҷони фикратҳо чу суфиён

جسم چو خانقاه جان فکرت‌ها چو صوفیان

Ҳалқа заданд ва дар миёни дил чу абоизиди ман

حلقه زدند و در میان دل چو ابایزید من

Дам назам хамаш кунам бо ҳамаи рӯ турш кунам

دم نزم خمش کنم با همه رو ترش کنم

То ки бигӯеми тӯии ҳозиру мстФиди ман

تا که بگوییم توی حاضر و مستفید من

Хониш
ғзл шморҳ 1834 — ъндлӣб