Чанд гурезӣ эй қамар ҳар тарафии зи кӯии ман

چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من

Сайди тўоиму малики ту гар санамем вагар шмн

صید توایم و ملک تو گر صنمیم وگر شمن

Ҳар нафас аз каронае соз кунӣ баҳона Эй

هر نفس از کرانه‌ای ساز کنی بهانه‌ای

Ҳар нафасии буруни кашӣ аз адамии ҳазор фан

هر نفسی برون کشی از عدمی هزار فن

Гарчи касиф манзилам шуд ватани ту ин дилам

گرچه کثیف منزلم شد وطن تو این دلم

Раҳмати муъминӣ буд майлу муҳаббати ватан

رحمت مؤمنی بود میل و محبت وطن

Душмани ҷоҳи ту ним гарчи ки баси муқассирам

دشمن جاه تو نیم گرچه که بس مقصرم

Ҳеҷ касе буд шҳо душмани ҷони хештан

هیچ کسی بود شها دشمن جان خویشتن

Мутриби ҷамъи ошиқони бурҷа ва коҳилӣ макун

مطرب جمع عاشقان برجه و کاهلی مکن

Қиссаи ҳасан ӯ бигӯ парда ошиқон бизан

قصه حسن او بگو پرده عاشقان بزن

Ҳамчу чаҳӣаст ҳиҷр ӯ чун расанӣаст зикр ӯ

همچو چهی است هجر او چون رسنی است ذکر او

Дар так чоҳи Юсуфии дасти занон дар он расан

در تک چاه یوسفی دست زنان در آن رسن

Завқи з нешикар биҷӯ он неи хушкро мхо

ذوق ز نیشکر بجو آن نی خشک را مخا

Чораи зи ҳасан ӯ талаби чораи мҷуи зи бўолҳсн

چاره ز حسن او طلب چاره مجو ز بوالحسن

Гар ту мурӣд ва толибӣ ҳаст муроди мутлақ ӯ

گر تو مرید و طالبی هست مراد مطلق او

Вари ту адим тоиФӣ ҳаст Суҳайл дар Яман

ور تو ادیم طایفی هست سهیل در یمن

Он дами коФтоб ӯ рӯзӣ ва нур ме диҳад

آن دم کآفتاب او روزی و نور می دهد

Зарра ба зарраро нигари нури гирифта дар даҳан

ذره به ذره را نگر نور گرفته در دهن

Гарчи ки гули латифтар ризқ гирифт бештар

گرچه که گل لطیفتر رزق گرفت بیشتر

Лек расед андакии ҳам ба даҳони ёсуман

لیک رسید اندکی هم به دهان یاسمن

Умру зко ва зиракӣ дод ба ҳиндӯон агар

عمر و ذکا و زیرکی داد به هندوان اگر

Ҳасану ҷамол ва дилбарӣ дод ба шоҳиди хутан

حسن و جمال و دلبری داد به شاهد ختن

Малики насиби меҳтарони ишқи насиби кеҳтарон

ملک نصیب مهتران عشق نصیب کهتران

Қаҳри насиб теғ шуд лутфи насибаи мҷн

قهر نصیب تیغ شد لطف نصیبه مجن

Шаҳди худоӣ ҳар шабӣ ҳаст насибаи лабӣ

شهد خدای هر شبی هست نصیبه لبی

Ҳамчу касе ки бошадаш баста ба ақди чори зан

همچو کسی که باشدش بسته به عقد چار زن

То ки буд ҳаёти ман ишқ буд наботи ман

تا که بود حیات من عشق بود نبات من

Чунк бар он ҷаҳони рӯми ишқ буд марои кафан

چونک بر آن جهان روم عشق بود مرا کفن

Мдмни хамраму марои мастии бода кам макун

مدمن خمرم و مرا مستی باده کم مکن

Нозук ва ширхораам давра макун зи ман лбн

نازک و شیرخواره‌ام دوره مکن ز من لبن

Чунк ҳазин ғам шавам ишқ надимем кунад

چونک حزین غم شوم عشق ندیمیم کند

Ишқи зумуррадӣ буд бошад аждаҳои ҳузн

عشق زمردی بود باشد اژدها حزن

Гуфтам ман ба дил агар басти раҳати хумори ғам

گفتم من به دل اگر بست رهت خمار غم

Бодау нақли ормати шамъу надими хуши зқн

باده و نقل آرمت شمع و ندیم خوش ذقن

Гуфт дилам агар ҷуз ӯсозӣ шамъ ва соқем

گفت دلم اگر جز او سازی شمع و ساقیم

Бар сари моаму боби зани ҷом ва кабоб бобизан

بر سر مام و باب زن جام و کباب بابزن

Гуфтам соқӣ ӯасту бас лек ба сӯрат дигар

گفتم ساقی او است و بس لیک به صورت دگر

Нек бибин ғалат макун эй дили масти мумтаҳан

نیک ببین غلط مکن ای دل مست ممتحن

Бас кун аз ин баҳонаҳо воми ҳавоӣ ӯ бидиҳ

بس کن از این بهانه‌ها وام هوای او بده

То набӯд қумоши ҷони пеши фироқи мртҳн

تا نبود قماش جان پیش فراق مرتهن

Хониш
ғзл шморҳ 1838 — ъндлӣб