Адуи тавбау сабрами марои имрӯз ногоҳон

عدو توبه و صبرم مرا امروز ناگاهان

Миёни роҳ пеш омад навозиш кард чун шоҳон

میان راه پیش آمد نوازش کرد چون شاهان

Гирифтаи ҷом чун мисатон дар ӯ сад ишвау дастон

گرفته جام چون مستان در او صد عشوه و دستان

Ба пешам дошт ҷом май кигар михўораҳ эй бустон

به پیشم داشت جام می که گر میخواره‌ای بستان

Мунаввар чун рухи Мӯсои муборак чун ки сино

منور چون رخ موسی مبارک چون که سینا

Мушаъшаъ чун яди Байзои мшрҳ чун дили умрон

مشعشع چون ید بیضا مشرح چون دل عمران

?ҳуллои ин лавҳи лоиҳро биёи бустон аз ин Мӯсо

هلا این لوح لایح را بیا بستان از این موسی

Макаши сари ҳамчу фиръавнон макун астизаҳ чун ҳомон

مکش سر همچو فرعونان مکن استیزه چون هامان

Бадв гуфтам ки эй Мӯсо ба дастат чист он гуфт ин

بدو گفتم که ای موسی به دستت چیست آن گفت این

Яке соъат Асо бошад яке соъат буд събон

یکی ساعت عصا باشد یکی ساعت بود ثعبان

з ҳар зарраи ҷудои сад нақш гӯногӯн бидид ояд

ز هر ذره جدا صد نقش گوناگون بدید آید

Ки ҳар чаҳ бўҳрираҳро бибояд ҳаст дар анбон

که هر چه بوهریره را بباید هست در انبان

Ба дасти ман буд ҳукмаш ба ҳар сӯрати бгрдонм

به دست من بود حکمش به هر صورت بگردانم

Кунам зҳробро дору кунам душворро осон

کنم زهراب را دارو کنم دشوار را آسان

Занами гоҳяш бар дарё барорам гирд аз дарё

زنم گاهیش بر دریا برآرم گرد از دریا

Занами гоҳяш бар сангӣ баҷушад чашмаи ҳайвон

زنم گاهیش بر سنگی بجوشد چشمه حیوان

Гуҳи оби нили софиро ба душман хӯн намудем ман

گه آب نیل صافی را به دشمن خون نمودم من

Намудем санги хокиро ба оммаи гавҳару марҷон

نمودم سنگ خاکی را به عامه گوهر و مرجان

Ба чашми ҳосидони гургам бар ёқӯби худ Юсуф

به چشم حاسدان گرگم بر یعقوب خود یوسف

Бар ҷҳоли бўҷҳлми Муҳамади пеши яздони дон

بر جهال بوجهلم محمد پیش یزدان دان

Гулоби хуш нафас бошад ҷаълро марг ва ҷон кандан

گلاب خوش نفس باشد جعل را مرگ و جان کندن

Ҷлоб шукрӣ бошад ба сафроеи зиёни ҷон

جلاب شکری باشد به صفرایی زیان جان

Ба зоҳири толибони ҳамроҳ ва дар таҳқиқи пштопшт

به ظاهر طالبان همراه و در تحقیق پشتاپشت

Яке манзил дар асфал карду дигари бартар аз кайвон

یکی منزل در اسفل کرد و دیگر برتر از کیوان

Мисоли кӯдаку перӣ ки ҳамроҳанд дар зоҳир

مثال کودک و پیری که همراهند در ظاهر

Валек ин рӯзафзӯнаст ва он ҳар лаҳза дар нуқсон

ولیک این روزافزون است و آن هر لحظه در نقصان

Чаҳ ҷоми заҳр ва қандаст ин чаҳ саҳару чашм бандаст ин

چه جام زهر و قند است این چه سحر و چشم بند است این

Ки саргардон ҳаме дорад туро ин давр ва ин даврон

که سرگردان همی‌دارد تو را این دور و این دوران

Ҷаҳон собитаст ва ту варои гардони ҳамеи бинӣ

جهان ثابت است و تو ورا گردان همی‌بینی

Чу баргардад касеро сар бибинад хонаро гардон

چو برگردد کسی را سر ببیند خانه را گردان

Мақоми хавфи онро дон ки ҳастӣ ту дар ӯ эмин

مقام خوف آن را دان که هستی تو در او ایمن

Мақоми амни онро дон ки ҳастӣ ту дар ӯ ларзон

مقام امن آن را دان که هستی تو در او لرزان

Чу аксӣу дуруғинии ҳамаи баракс май бинӣ

چو عکسی و دروغینی همه برعکس می بینی

Чу кардӣ машварат бо зани хилоф зан кун эй нодон

چو کردی مشورت با زن خلاف زن کن ای نادان

Зан он бошад ки рангу бӯ буд ӯро раҳу қибла

زن آن باشد که رنگ و بو بود او را ره و قبله

Ҳақиқати нафаси аммораи сети зан дар бенят инсон

حقیقت نفس اماره‌ست زن در بنیت انسان

Насиҳатҳои аҳли дили дуӣ наҳлро монад

نصیحت‌های اهل دل دوی نحل را ماند

Пар аз ҳалво кунад аз лаби зи фарши хона то сорон

پر از حلوا کند از لب ز فرش خانه تا ساران

Зиҳии мафҳуми номафҳуми зиҳии бегонаи ҳамдил

زهی مفهوم نامفهوم زهی بیگانه همدل

Зиҳии туршӣ ба аз ширини зиҳии куфрӣ ба аз имон

زهی ترشی به از شیرین زهی کفری به از ایمان

Хамаш кун ки забони дарбон шудаи сет аз ҳарф паймудан

خمش کن که زبان دربان شده‌ست از حرف پیمودن

Чу дил беҳарф мегуяд буд дар садр чун султон

چو دل بی‌حرف می گوید بود در صدر چون سلطان

Битоб эй шамси табризӣ ба сӯии бурҷҳои дил

بتاب ای شمس تبریزی به سوی برج‌های دل

Ки шамси мақъади сидқӣ на чун ин шамси саргардон

که شمس مقعد صدقی نه چون این شمس سرگردان