Чароғи олами афрӯзам наме тобади чунин равшан

چراغ عالم افروزم نمی‌تابد چنین روشن

Аҷаби ин айб аз чашмаст ё аз нав ё равзан

عجب این عیب از چشم است یا از نو یا روزن

Магар гум шуд сари ришта чаҳ шуд он ҳол бигузашта

مگر گم شد سر رشته چه شد آن حال بگذشته

Ки пӯшида намемонад дар он ҳолати сари сӯзан

که پوشیده نمی‌ماند در آن حالت سر سوزن

Хунаки он дам ки фарроши Фршнои андари ин масҷид

خنک آن دم که فراش فرشنا اندر این مسجد

Дар ин қандили дили резади зи зайтӯни худои равған

در این قندیل دل ریزد ز زیتون خدا روغن

Дило дар бутаи оташи дро мардона биншин хуш

دلا در بوته آتش درآ مردانه بنشین خوش

Ки аз таъсири ин оташи чунон ойӣна шуд оҳан

که از تأثیر این آتش چنان آیینه شد آهن

Чу иброҳӣм дар озар даромад ҳамчуи нақди зар

چو ابراهیم در آذر درآمد همچو نقد زر

Баруед аз рухи оташи самани зору гулу сӯсан

برویید از رخ آتش سمن زار و گل و سوسن

Агар дилро аз ин ғавғо наёрӣ андари ин савдо

اگر دل را از این غوغا نیاری اندر این سودا

Чаҳ хоҳӣ кард ин дилро биё биншин бигӯ бо ман

چه خواهی کرد این دل را بیا بنشین بگو با من

Агар дар ҳалқаи мардон наме оеи зи номардӣ

اگر در حلقه مردان نمی‌آیی ز نامردی

Чу ҳалқа бар дар мардон бурун мебош ва дар май зан

چو حلقه بر در مردان برون می باش و در می زن

Чу пайғомбар бигуфт алсўми ҷина пас бигир он ро

چو پیغامبر بگفت الصوم جنه پس بگیر آن را

Ба пеши нафаси тирандози зинҳори ин сипари мФкн

به پیش نفس تیرانداز زنهار این سپر مفکن

Сипар бояд дар ин хушкӣ чу дар дарёи рисӣ онгаҳ

سپر باید در این خشکی چو در دریا رسی آنگه

Чу моҳӣ бар танати равед ба дафъи тир ӯ ҷавшан

چو ماهی بر تنت روید به دفع تیر او جوشن

Хониш
ғзл шморҳ 1850 — ъндлӣб