Маро ҳар дами ҳамеи гӯйӣ ки баргӯ қитъаи ширин

مرا هر دم همی‌گویی که برگو قطعه شیرین

Ба ҳар байтии яке бӯса бидиҳ паҳлавӣ ман биншин

به هر بیتی یکی بوسه بده پهلوی من بنشین

Зиҳии бӯсаи зиҳии бӯсаи зиҳии ҳалвоу санбуса

زهی بوسه زهی بوسه زهی حلوا و سنبوسه

براردи шер аз сангӣ ки оҷизи гашт аз ӯ митин

برآرد شیر از سنگی که عاجز گشت از او میتین

Ту бӯсаи ишқро дидӣ магар эй дил ки паридӣ

تو بوسه عشق را دیدی مگر ای دل که پریدی

Ки ҳар ҷузват шудаи сет эй дил чу лаби нолону бӯсаи чин

که هر جزوت شده‌ست ای دل چو لب نالان و بوسه چین

Чу талқин гуфт пайғомбари шаҳидони раҳи ҳақ ро

چو تلقین گفت پیغامبر شهیدان ره حق را

Ту ҳам мари куштаи худро биё бархон яке талқин

تو هم مر کشته خود را بیا برخوان یکی تلقین

Ба талқин гар кунӣ ният биппарад мурда дар соъат

به تلقین گر کنی نیت بپرد مرده در ساعت

Кафан гардад бар ӯ атласи зи гӯраши брдмди насрин

کفن گردد بر او اطلس ز گورش بردمد نسرین

Бикун паии мураккаби танро дило чун ту наёсое

بکن پی مرکب تن را دلا چون تو نیاسایی

Чаҳ осое аз он мураккаб ки лангаст ӯ зи алӣин

چه آسایی از آن مرکب که لنگ است او ز علیین

Бикун паии уштуриро ков наёяд дар паии ?ути ҳаргиз

بکن پی اشتری را کاو نیاید در پی‌ات هرگز

Ба хорстон ҳаме гардад ки хор афтод ӯро тин

به خارستان همی‌گردد که خار افتاد او را تین

Чу ӯро пай кунӣ дар дам чу киштӣ раҳ равад бе по

چو او را پی کنی در دم چو کشتی ره رود بی‌پا

зи мавҷи баҳр бе поёни набарди бодбони дайн

ز موج بحر بی‌پایان نبرد بادبان دین

Хониш
ғзл шморҳ 1856 — ъндлӣб