Таваққуъ дорам аз лутфи ту эй садри нкўоиин

توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآیین

Даруни мадрисаи ҳуҷра ба паҳлавии шаҳоби аддӣн

درون مدرسه حجره به پهلوی شهاب‌الدین

Пиёда қозӣам мехон даруни маҳкамаи қосид

پیاده قاضیم می‌خوان درون محکمه قاصد

Ва ё худ доъии султони дуоҳоро кунам омин

و یا خود داعی سلطان دعاها را کنم آمین

Бад-ӣн ҳила бигунҷонӣ дар он хонаи рубобӣ ро

بدین حیله بگنجانی در آن خانه ربابی را

Ки номамро бигардоне наҳй номами фалони аддӣн

که نامم را بگردانی نهی نامم فلان‌الدین

Ки халқони сӯрату номанди мисоли миваи хоманд

که خلقان صورت و نامند مثال میوهٔ خامند

Кӣ аз ҷонишон хабар бошад ки он талхаст ё ширин

کی از جانشان خبر باشد که آن تلخ است یا شیرین

Вагар ҳол оварад қозии самоъаш орзӯ ояд

وگر حال آورد قاضی سماعش آرزو آید

Рубоб хуб бинавозам самоъии ормаши ширин

رباب خوب بنوازم سماعی آرمش شیرین

зи овози самоъи ман ақнҷӣ ҳам шавад зинда

ز آواز سماع من اقنجی هم شود زنده

Сар аз турбати бурун орад бикӯбад по кунад таҳсин

سر از تربت برون آرد بکوبد پا کند تحسین

Кафанро андрондозд қўол андоз мастона

کفن را اندراندازد قوال‌انداز مستانه

Аз он пас мурдагони як як бурун оянд ҳам дар ҳайн

از آن پس مردگان یک یک برون آیند هم در حین

Аҷаб набӯд ки сӯратҳо бад-ӣн овоз бархезанд

عجب نبود که صورت‌ها بدین آواز برخیزند

Ки сӯратҳои ишқи ту дарунат зинда шуд май байн

که صورت‌های عشق تو درونت زنده شد می‌بین

зи мардуми он ба кор ояд кӣ зинда мешавад дар ту

ز مردم آن به کار آید کی زنده می‌شود در تو

Ва боқии тани ғубории дон ки пайдо мешавад аз тин

و باقی تن غباری دان که پیدا می‌شود از طین

Дилатро ҳар замони нақшии танати як нақши афсурда

دلت را هر زمان نقشی تنت یک نقش افسرده

Аз он афсурдае ки ту бар онӣ нае бо ин

از آن افسرده‌ای که تو بر آنی نه‌ای با این

Маро гуяд яке сӯрати манам асли ғазали вогў

مرا گوید یکی صورت منم اصل غزل واگو

Хамаш кардам нишоед дод ин хотам ба ҳар гургин

خمش کردم نشاید داد این خاتم به هر گرگین