Манам он ҳалқа дар гӯш ва нишаста гӯши шамси аддӣн

منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین

Дилами пурнеш ҳиҷронаст баҳри нӯши шамси аддӣн

دلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین

Чу оташҳои ишқ ӯ зи арш ва фарш бигузашта сет

چو آتش‌های عشق او ز عرش و فرش بگذشته‌ست

Дар ин оташ надонам кард ман рӯпӯши шамси аддӣн

در این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین

Дар оғӯшам бибинӣ ту зи оташи тангҳо лекин

در آغوشم ببینی تو ز آتش تنگ‌ها لیکن

Шавад он оби ҳайвон аз паии оғӯши шамси аддӣн

شود آن آب حیوان از پی آغوش شمس الدین

Чу дикии пухти ақл ман чашидам буд нопухта

چو دیکی پخت عقل من چشیدم بود ناپخته

Задам он дик дар рӯйиши зи баҳри ҷӯши шамси аддӣн

زدم آن دیک در رویش ز بهر جوش شمس الدین

Дар ин хонаи танами бинии якеро даст бар сари зан

در این خانه تنم بینی یکی را دست بر سر زن

Яке ранҷур дар назъ ва яке мадҳуши шамси аддӣн

یکی رنجور در نزع و یکی مدهوش شمس الدین

Забони зулфиқори ақл кин дарёи пар аз дар кард

زبان ذوالفقار عقل کاین دریا پر از در کرد

Забонаши бозбгрФт ва шуд ӯ хомӯши шамси аддӣн

زبانش بازبگرفت و شد او خاموش شمس الدین