Ало эй бод шбгирм биор ахбори шамси аддӣн

الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدین

Худовандам вале донеи ту аз асрори шамси аддӣн

خداوندم ولی دانی تو از اسرار شمس الدین

Касе каз ном ӯ бар баҳр бе киштии ъбри ёбӣ

کسی کز نام او بر بحر بی‌کشتی عبر یابی

Чу сомндри зи меҳр ӯ рӯй дар нори шамси аддӣн

چو سامندر ز مهر او روی در نار شمس الدین

Кароматҳо ки мардон аз тафохури ёди он оранд

کرامت‌ها که مردان از تفاخر یاد آن آرند

Ба зоти ҳақ каз он дорад ҳамораи ори шамси аддӣн

به ذات حق کز آن دارد هماره عار شمس الدین

Яке ғорӣаст кандар ваии зи сари сарҳо ваҳй аст

یکی غاری است کاندر وی ز سر سرها وحی است

Буруни ғори ҳақи ҳорси даруни ғори шамси аддӣн

برون غار حق حارس درون غار شمس الدین

зи ҷисму рӯҳ ҳо бигузар ҳиҷоби ишқи ҳам брдр

ز جسم و روح‌ها بگذر حجاب عشق هم بردر

Ду сад манзил аз он сӯтар бибин бозори шамси аддӣн

دو صد منزل از آن سوتر ببین بازار شمس الدین

Аё рӯҳии трФрФи фии Фзоءи алъшқу астшрФ

ایا روحی ترفرف فی فضاء العشق و استشرف

Ва тарафии ҷинаи алосрори ман анвори шамси аддӣн

و طرفی جنه الاسرار من انوار شمس الدین

Қлоидҳоӣ дар дорад биногваши замири ман

قلایدهای در دارد بناگوش ضمیر من

Аз он алфози ваҳии осои шкрбори шамси аддӣн

از آن الفاظ وحی آسای شکربار شمس الدین

Аё эй дили ту он ҷое ки навишт боди васл ӯ

ایا ای دل تو آن جایی که نوشت باد وصل او

Валикини заҳматаш кам даҳ макун озори шамси аддӣн

ولیکن زحمتش کم ده مکن آزار شمس الدین

Басар дар дидаи бФзоид агар дар дида раҳ ёбад

بصر در دیده بفزاید اگر در دیده ره یابد

Ба ҷои тўтёу кӯҳли ногуҳи хори шамси аддӣн

به جای توتیا و کحل ناگه خار شمس الدین

Ба ҳар сӯе чу ту эй дили ҳазорон зор дорад ӯ

به هر سویی چو تو ای دل هزاران زار دارد او

Мапиндор аз сари нихвати тӯии баси зори шамси аддӣн

مپندار از سر نخوت توی بس زار شمس الدین

Ба лутфи хеши як чанде маҳор уштураш додат

به لطف خویش یک چندی مهار اشترش دادت

Вагар на худ кӣ ёради он ки бошад ёри шамси аддӣн

وگر نه خود کی یارد آن که باشد یار شمس الدین

Зиҳии фарқӣ аз он рӯзӣ ки пешаш саҷда ме кардам

زهی فرقی از آن روزی که پیشش سجده می کردم

Ки он рӯзӣ ки мегуфтам бади ин ҷои пори шамси аддӣн

که آن روزی که می گفتم بد این جا پار شمس الدین

Харобии дайну дунёро набошад ҳеҷ ислоҳӣ

خرابی دین و دنیا را نباشد هیچ اصلاحی

Магар аз лутф бе поёни вази ҳанҷори шамси аддӣн

مگر از لطف بی‌پایان وز هنجار شمس الدین

Шаби торики ту эй дил набинад рӯзро ҳаргиз

شب تاریک تو ای دل نبیند روز را هرگز

Магар аз нур ва аз ишроқи он рухсори шамси аддӣн

مگر از نور و از اشراق آن رخسار شمس الدین

Аҷаб бошад ки рӯзӣ ман бигирам ҷоми васл ӯ

عجب باشد که روزی من بگیرم جام وصل او

Шавам маст ва ҳаме гӯям ки ман хумори шамси аддӣн

شوم مست و همی‌گویم که من خمار شمس الدین

Ки бахти ман чунон хуфтаи сет ки бедорӣ надорад рӯ

که بخت من چنان خفته‌ست که بیداری ندارد رو

Магар аз бахту иқболи чунон бедори шамси аддӣн

مگر از بخت و اقبال چنان بیدار شمس الدین

Набӯдат пеш аз ин мислаш набошад баъд аз ин донам

نبودت پیش از این مثلش نباشد بعد از این دانم

зи лавҳи сарҳо воқиф ва зон ҳушёри шамси аддӣн

ز لوح سرها واقف و زان هشیار شمس الدین

Бузади худ бар дар имкон ки монандаши бурун ноед

بزد خود بر در امکان که مانندش برون ناید

зи авсофи бадеъи хеши худ мсмори шамси аддӣн

ز اوصاف بدیع خویش خود مسمار شمس الدین

Яке ҷўбор рӯҳонӣаст ки ҷонҳо ҷон аз ӯ ёбанд

یکی جوبار روحانی است که جان‌ها جان از او یابند

Шудаи ҳоким ба кулия бар он ҷўбори шамси аддӣн

شده حاکم به کلیه بر آن جوبار شمس الدین

Самъати алқўми кули алқўми аълоҳму асФоҳм

سمعت القوم کل القوم اعلاهم و اصفاهم

Алии тафзилаи ҷудои алии алохёри шамси аддӣн

علی تفضیله جدا علی الاخیار شمس الدین

Ва ани канти аёдиаҳу аФзолои атониаҳ

و ان کانت ایادیه و افضالا اتانیه

Ва аҳиии алрўҳи мҷонои лмни идрори шамси аддӣн

و احیی الروح مجانا لمن ادرار شمس الدین

Фрўҳии хати ақророи барқи алифи иқрор

فروحی خط اقرارا برق الف اقرار

Ва ани кони қади астғнии ман алоқрори шамси аддӣн

و ان کان قد استغنی من الاقرار شمس الدین

Ҳудои қалбии илои воади касӣри хсбаҳи ҷудо

هدی قلبی الی واد کثیر خصبه جدا

Алайҳи алғиси мўсўлои лмни мдрори шамси аддӣн

علیه الغیث موصولا لمن مدرار شمس الدین

Аё табризи слмнои алии нодики тслимо

ایا تبریز سلمنا علی نادیک تسلیما

Фблғи сбўтӣу алҳҷри болоъзори шамси аддӣн

فبلغ صبوتی و الهجر بالاعذار شمس الدین