эй мироб бигушо он чашмаи равон ро
ای میرآب بگشا آن چشمه روان را
То чашмҳо кушояди зи ашкўФаҳи бӯстон ро
تا چشمها گشاید ز اشکوفه بوستان را
Оби ҳаёти лутфат дар зулмати ду чашм аст
آب حیات لطفت در ظلمت دو چشم است
Зон мардумак чу дарё кардаст дидагон ро
زان مردمک چو دریا کردست دیدگان را
Ҳаргиз касе нрқсд то лутф ту набинад
هرگز کسی نرقصد تا لطف تو نبیند
Кандар шиками зи лутфат рақсаст кӯдакон ро
کاندر شکم ز لطفت رقص است کودکان را
Андари шикам чаҳ бошаду андари адам чаҳ бошад
اندر شکم چه باشد و اندر عدم چه باشد
Кандар лаҳади зи нурат рақсаст устихон ро
کاندر لحد ز نورت رقص است استخوان را
Бар пардаҳои дунё бисёр рақс кардем
بر پردههای دنیا بسیار رقص کردیم
Чобук шавед ёрони мари рақси он ҷаҳон ро
چابک شوید یاران مر رقص آن جهان را
Ҷонҳо чу мебирақсад бо кунадҳои қолаб
جانها چو میبرقصد با کنده های قالب
Хосса чу бсклонди ин кандаи гарон ро
خاصه چو بسکلاند این کنده گران را
Пас зи аввали вилодат будем пои кӯбон
پس ز اول ولادت بودیم پای کوبان
Дар зулмати раҳмҳо аз баҳри шукри ҷон ро
در ظلمت رحمها از بهر شکر جان را
Пас ҷумла суфиёнем аз хонқаҳи расида
پس جمله صوفیانیم از خانقه رسیده
Рақсону шкргўёни ин лӯти ройгон ро
رقصان و شکرگویان این لوت رایگان را
Ин лӯтро агар ҷон бидиҳем ройгонаст
این لوت را اگر جان بدهیم رایگانست
Худ чист ҷони сӯфии ин ганҷи шоягон ро
خود چیست جان صوفی این گنج شایگان را
Чун хон ин ҷаҳонро сарпӯш осмонаст
چون خوان این جهان را سرپوش آسمانست
Аз хон ҳақ чаҳ гӯям Зуҳра буд забон ро
از خوان حق چه گویم زهره بود زبان را
Мо суфиён роҳем мо табл хор шоҳем
ما صوفیان راهیم ما طبل خوار شاهیم
Пояндаи дор ё раби ин косаро ва хон ро
پاینده دار یا رب این کاسه را و خوان را
Дар косаҳои шоҳони ҷузи косаи шасти мо не
در کاسههای شاهان جز کاسه شست ما نی
Ҳар хоми дрнёбди ин косароу нон ро
هر خام درنیابد این کاسه را و نان را
Аз косаҳои неъмат то косаи мулаввас
از کاسههای نعمت تا کاسه ملوث
Пеши магас чаҳ фарқаст он нанги мизбон ро
پیش مگس چه فرق است آن ننگ میزبان را
Ваон кас ки кас буд ӯ нохӯрда ва чашида
وان کس که کس بود او ناخورده و چشیده
Гуҳ мегазад забонро гуҳ мезанад даҳон ро
گه میگزد زبان را گه میزند دهان را