Дар зери ниқоби шаби ин знгиконро байн

در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین

Бо знгикони имшаб дар ъушрат ҷон биншин

با زنگیکان امشب در عشرت جان بنشین

Халқони ҳамаи хуши хуфтаи ушшоқи дрошФтаҳ

خلقان همه خوش خفته عشاق درآشفته

Асрор ба ҳам гуфта шобоши зиҳии ойин

اسرار به هم گفته شاباش زهی آیین

Ёрони бшўридаҳ бо ҷони бсўзидаҳ

یاران بشوریده با جان بسوزیده

Бигушодаи дилу дида дар шоҳид бе кобӣн

بگشاده دل و دیده در شاهد بی‌کابین

Чун ишқи ту ромам шуд ин ишқ ҳаромам шуд

چون عشق تو رامم شد این عشق حرامم شد

Чун зулфи ту домам шуд шаби гашти марои мишкӣн

چون زلف تو دامم شد شب گشت مرا مشکین

Шуд зангии шаби мастии дастии ҳамагони дастӣ

شد زنگی شب مستی دستی همگان دستی

Дар дида ҳар ҳастӣ аз дидаи зангии байн

در دیده هر هستی از دیده زنگی بین

Он чархи фурӯмондаи кобши бнгрдонд

آن چرخ فرومانده کآبش بنگرداند

Ин чарх чаҳ медонад каз чист варои таскин

این چرخ چه می داند کز چیست ورا تسکین

намегардад он мискини неи меҳр дар ӯ неи кин

می گردد آن مسکین نی مهر در او نی کین

Ки кандан он Фарҳод аз чист ҷуз аз ширин

که کندن آن فرهاد از چیست جز از شیرین

Шаҳи ҳиндӯии бунагиро он мояи шнгӣ ро

شه هندوی بنگی را آن مایه شنگی را

Он хусрави зангиро кард ҳашарӣ бар чин

آن خسرو زنگی را کرد حشری بر چین

Шамъӣ ту барафрӯзӣ шамс алҳақ табризӣ

شمعی تو برافروزی شمس الحق تبریزی

То ҳиндӯии шаби сӯзӣ аз рӯй чу сад парвин

تا هندوی شب سوزی از روی چو صد پروین