Он кас ки туро бинад вонгаҳи назараш бар тан

آن کس که تو را بیند وانگه نظرش بر تن

зи ойӣнаи надидаи сет ӯ алои сияҳии оҳан

ز آیینه ندیده‌ست او الا سیهی آهن

Аз оби ҳаёти ту давраст ба зоти ту

از آب حیات تو دور است به ذات تو

Каз кибр барояд ӯ боло мисли равған

کز کبر برآید او بالا مثل روغن

Пои ту чу ҷони бӯсад то ҳашари лабони лӣсад

پای تو چو جان بوسد تا حشر لبان لیسد

Аз лиззати он бӯсае рӯати маи равшан

از لذت آن بوسه ای روت مه روشن

Гуфтам ба дилам чунӣ гуфто ки дар афзӯнӣ

گفتم به دلم چونی گفتا که در افزونی

Зеро ки хаёлашро ҳастам ба худои маскан

زیرا که خیالش را هستم به خدا مسکن

Дар синаи хаёл ӯ ваон гоҳи ғаму ғусса

در سینه خیال او وان گاه غم و غصه

Дар оби ҳаёт ӯ вонгаҳи хатари мурдан

در آب حیات او وانگه خطر مردن