Он соиди симинро дар гардани мо афкан

آن ساعد سیمین را در گردن ما افکن

Бар сина мо биншин эй ҷони миннати маскан

بر سینه ما بنشین ای جان منت مسکن

Сармаст шудам эй ҷони ваз даст шудам эй ҷон

سرمست شدم ای جان وز دست شدم ای جان

эй дӯсти хуморамро аз лаъл лабат башикан

ای دوست خمارم را از لعل لبت بشکن

эй соқӣ ҳар нодири ин май з чаҳ хами дорӣ

ای ساقی هر نادر این می ز چه خم داری

Ман бандаи зулми ту аз бех ва бенам бркн

من بنده ظلم تو از بیخ و بنم برکن

Ҳам пардаи ман май дар ҳам хӯни дилам май хур

هم پردهٔ من می‌در هم خون دلم می‌خور

Охир на тӯй бо ман шобоши зиҳӣ эй ман

آخر نه توی با من شاباش زهی ای من

Аз дӯст ситам набӯд бар маст қалам набӯд

از دوست ستم نبود بر مست قلم نبود

Ҷузи афв ва карам набӯд бар масти чунин маскан

جز عفو و کرم نبود بر مست چنین مسکن

Аз маъдани хеш эй ҷони бхром дар ин майдон

از معدن خویش ای جان بخرام در این میدان

Равнақ набӯд зарро то бошад дар маъдан

رونق نبود زر را تا باشد در معدن

Бо лаъл чу ту конӣ ғамгин нашавад ҷонӣ

با لعل چو تو کانی غمگین نشود جانی

Дар гӯр ва кафан ноед то бошад ҷон дар тан

در گور و کفن ناید تا باشد جان در تن