Биёи бӯса ба чандаст аз он лаъли мсмн

بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن

Агар бӯса ба ҷонӣаст фаризааст харидан

اگر بوسه به جانی است فریضه است خریدن

Чу он бӯса покаст на андрхўр хок аст

چو آن بوسه پاک است نه اندرخور خاک است

Шавам ҷони муҷаррад бурун оем аз ин тан

شوم جان مجرد برون آیم از این تن

Марои баҳр сафо гуфт ки комӣ нарасад муфт

مرا بحر صفا گفت که کامی نرسد مفت

Гар он гавҳар бо туаст садафро ҳилла башикан

گر آن گوهر با توست صدف را هله بشکن

Паии бӯсаи гулро ки фар бахшад мл ро

پی بوسه گل را که فر بخشد مل را

Ҷаҳонӣаст забонҳо бурун карда чу сӯсан

جهانی است زبان‌ها برون کرده چو سوسن

Ғалатгар ҳама шоҳед чу миррӣх ва чу моҳед

غلط گر همه شاهید چو مریخ و چو ماهید

?ҳулло бӯса махоҳед аз он дилбари тавсан

هلا بوسه مخواهید از آن دلبر توسن

Дро эй маи офоқ ки равзан бикшодам

درآ ای مه آفاق که روزن بگشادم

Шабӣ бар рухи ман тоби лабӣ бар лаби ман зан

شبی بر رخ من تاب لبی بر لب من زن

Дар гуфт фурӯбанду гшои равзани дил ро

دَرِ گفت فروبند و گشا روزن دل را

зи ма бӯса наёбед магар аз раҳи равзан

ز مه بوسه نیابید مگر از ره روزن

Хониш
ғзл шморҳ 1888 — ъндлӣб