Дили дили дили ту дил маро маранҷон

دل دل دل تو دل مرا مرنجان

Чаро чаро чаҳ маънӣ маро кунӣ парешон

چرا چرا چه معنی مرا کنی پریشان

Биёи биёу бозо ба сулҳи сӯии хона

بیا بیا و بازآ به صلح سوی خانه

Марви Марви зи пешами китфи чунин мҷнбон

مرو مرو ز پیشم کتف چنین مجنبان

Ту сад шкрстонии турш чаҳ кардӣ абрӯ

تو صد شکرستانی ترش چه کردی ابرو

Сабктар аз сабое чаро шӯии гарони ҷон

سبکتر از صبایی چرا شوی گران جان

Манам кунун зи ишқи рух чу гулшани ту

منم کنون ز عشق رخ چو گلشن تو

Фарози сарву гулшан чу сад ҳазордастон

فراز سرو و گلشن چو صد هزاردستان

Биёи биёи дамами даҳ ки дмдмаҳи латифат

بیا بیا دمم ده که دمدمه لطیفت

Ҳаёт дил фазояд маро чу оби ҳайвон

حیات دل فزاید مرا چو آب حیوان

Биор ишва инак баҳоии ишваи сад ҷон

بیار عشوه اینک بهای عشوه صد جان

Ҳазор ҷон ба арзади зиҳии матоъи арзон

هزار جان به ارزد زهی متاع ارزان

Ту ақли ақли мое чаро зи мо ҷудоӣ

تو عقل عقل مایی چرا ز ما جدایی

Сиррӣ ки ақл аз ӯ шуд на гӣҷ монаду ҳайрон

سری که عقل از او شد نه گیج ماند و حیران

Сутуни ин сароеи з дар бурун чарое

ستون این سرایی ز در برون چرایی

Саро ки бесутун шуд на пасти гашти вайрон

سرا که بی‌ستون شد نه پست گشت ویران

Ту моҳи осмонӣ ва мо шабем торӣ

تو ماه آسمانی و ما شبیم تاری

Шабӣ ки ма набошад ғлс буд фаровон

شبی که مه نباشد غلس بود فراوان

Ту подшоҳи шаҳрӣ ва мо канори шаҳрӣ

تو پادشاه شهری و ما کنار شهری

Чу шаҳр монад бешаҳ чаҳ сар буд чаҳ сомон

چو شهر ماند بی‌شه چه سر بود چه سامان

Мҳо тӯии сулаймони фироқу ғам чу девон

مها توی سلیمان فراق و غم چو دیوان

Чу давр шуд сулаймон на даст ёфт шайтон

چو دور شد سلیمان نه دست یافت شیطان

Тӯй ба ҷои Мӯсо ва мо туро Асое

توی به جای موسی و ما تو را عصایی

Биҷуз ба кафи Мӯсо Асо наёфт бурҳон

بجز به کف موسی عصا نیافت برهان

Масеҳи хуши дамии ту ва мо зи гул чу мурғӣ

مسیح خوش دمی تو و ما ز گل چو مرغی

Дамӣ бидам ту бар мо бар авҷи байни ту ҷавлон

دمی بدم تو بر ما بر اوج بین تو جولان

Ту Нӯҳи рӯзгорӣ ва мо чу аҳли киштӣ

تو نوح روزگاری و ما چو اهل کشتی

Чу Нӯҳ рафт киштӣ куҷо раҳад зи тӯфон

چو نوح رفت کشتی کجا رهد ز طوفان

Тӯии халил эй ҷони ҳамаи ҷаҳони пуроташ

توی خلیل ای جان همه جهان پرآتش

Ки бехалил оташ намешавад гулистон

که بی‌خلیل آتش نمی‌شود گلستان

Ту нури мстФоиӣу каъба прбтон шуд

تو نور مصطفایی و کعبه پربتان شد

?ҳуллои биё бурун кун батон зи байти раҳмон

هلا بیا برون کن بتان ز بیت رحمان

Ту Юсуфи ҷамолӣу чашми халқи баста

تو یوسف جمالی و چشم خلق بسته

Назари зи ту кушояд чу чашми пери канъон

نظر ز تو گشاید چو چشم پیر کنعان

Ту гавҳари сафойӣ ва мо садаф ба гирдат

تو گوهر صفایی و ما صدف به گردت

Садаф чаҳ қимати орад чу рафт гавҳари кон

صدف چه قیمت آرد چو رفت گوهر کان

Ту ҷони офтобӣ ки ӯаст ҷони олам

تو جان آفتابی که او است جان عالم

Сазад ?герат бигӯям ки ҷони ҷони кайҳон

سزد گرت بگویم که جان جان کیهان

Ба ғайб бошад имони ту ғайбро аёнӣ

به غیب باشد ایمان تو غیب را عیانی

Ки айни айни Айнӣу асли асли имон

که عین عین عینی و اصل اصل ایمان

Хамаш ки то қиёмат агар диҳии аломат

خمش که تا قیامت اگر دهی علامت

Ҷӯй намӯда бошӣ ба мо зи ганҷи пинҳон

جوی نموده باشی به ما ز گنج پنهان

Хониш
ғзл шморҳ 1889 — ъндлӣб