Гар зонк малулии зи ман эй фитнаи ҳурон

گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران

Ин силсила бигзор ва касеро бмшўрон

این سلسله بگذار و کسی را بمشوران

Дар кӯчаи кӯрони ту яке рӯзи гузаштӣ

در کوچه کوران تو یکی روز گذشتی

Афтод ду сад хораш дар дидаи кӯрон

افتاد دو صد خارش در دیده کوران

Дар хоб намӯдӣ ту шабии қомати худ ро

در خواب نمودی تو شبی قامت خود را

Бар сарви биФзўди зи ту қади қусӯрон

بر سرو بیفزود ز تو قد قصوران

эй онки туро ҷунбиши ин ишқи набӯдаи сет

ای آنک تو را جنبش این عشق نبوده‌ست

Ҳайрон шуда бар ҷои ту чун тозаи ҳузурон

حیران شده بر جای تو چون تازه حضوران

Аз лаҳни ъробӣ чу шутури бодияи кӯбад

از لحن عرابی چو شتر بادیه کوبد

Зини лаҳн чаҳ бегонае эй кам зи сутурон

زین لحن چه بیگانه‌ای ای کم ز ستوران

Ъшқои ту сулаймон ва самоъаст сипоҳат

عشقا تو سلیمان و سماع است سپاهت

Рафтанд ба сӯрохи худ аз бими ту мӯрон

رفتند به سوراخ خود از بیم تو موران

Шамс алҳақ табриз чу хуршед барояд

شمس الحق تبریز چو خورشید برآید

Зеро ки зи хуршед буд ҷомаи ъўрон

زیرا که ز خورشید بود جامه عوران