Биё эй мӯниси ҷонҳои мисатон
بیا ای مونس جانهای مستان
Бибин андешау савдои мисатон
ببین اندیشه و سودای مستان
Биё эй мейри хубон ва барафрӯз
بیا ای میر خوبان و برافروز
зи шамъ рӯй худ симои мисатон
ز شمع روی خود سیمای مستان
Наме оеи сар аз тоқӣ бурун кун
نمیآیی سر از طاقی برون کن
Бибин ин ғулғулу ғавғои мисатон
ببین این غلغل و غوغای مستان
Биё эй хоби мисатонро бибаста
بیا ای خواب مستان را ببسته
Гшои ин бандро аз пои мисатон
گشا این بند را از پای مستان
Ҳама шаб меравад то рӯз эй ма
همه شب می رود تا روز ای مه
Ба аҳли осмони ҳайҳои мисатон
به اهل آسمان هیهای مستان
Ҳаме гӯйанд мо ҳам зу харобем
همیگویند ما هم زو خرابیم
Чунинаст осмони пас вои мисатон
چنین است آسمان پس وای مستان
Фириштау одамии девону париён
فرشته و آدمی دیوان و پریان
зи ту зеру зибр чун рои мисатон
ز تو زیر و زبر چون رای مستان
Кулоҳи ҷумлаи ҳушёрони рабуданд
کلاه جمله هشیاران ربودند
Дар ин бозоргаҳ чаҳ ҷои мисатон
در این بازارگه چه جای مستان
Маяфкан ваъдаи мисатон ба фардо
میفکن وعده مستان به فردا
Тӯии фардо ва пас фардои мисатон
توی فردا و پس فردای مستان
Чу мисатони гирди чашмат ҳалқа карданд
چو مستان گرد چشمت حلقه کردند
Кӣ биншинад дигар болои мисатон
کی بنشیند دگر بالای مستان
Шунидам чархи гардунро ки ме гуфт
شنیدم چرخ گردون را که می گفت
Манам як луқма аз ҳалвои мисатон
منم یک لقمه از حلوای مستان
Шунидам аз даҳон ишқ ме гуфт
شنیدم از دهان عشق می گفت
Манам маъшуқаи зебои мисатон
منم معشوقه زیبای مستان
Агар гӯйанд моҳ рӯза омад
اگر گویند ماه روزه آمد
Наёбӣ ҷоми ҷони афзои мисатон
نیابی جام جان افزای مستان
Бигӯ кон май зи дарёҳои ҷон аст
بگو کان می ز دریاهای جان است
Ки ҷонро медиҳад саққои мисатон
که جان را می دهد سقای مستان
Ҳама мавлоӣ ақланд ин ғариб аст
همه مولای عقلند این غریب است
Ки ақл омад ки ман мавлои мисатон
که عقل آمد که من مولای مستان
Чу фармон мавқе дошт рӯйиш
چو فرمان موقع داشت رویش
Кашид абрӯӣ ӯ тғрои мисатон
کشید ابروی او طغرای مستان
Ҳамаи мисатони нбштнди ин ғазал ро
همه مستان نبشتند این غزل را
Ба хӯни дили зи хӯни полои мисатон
به خون دل ز خون پالای مستان