Бархезу сабӯҳро биринҷон

برخیز و صبوح را برنجان

эй рӯй ту офтоби рахшон

ای روی تو آفتاب رخشان

Ҷонҳо ки зи роҳи нави расиданд

جان‌ها که ز راه نو رسیدند

Бар моидаҳ қадим бинишон

بر مایده قدیم بنشان

Ҷонҳо ки парид дӯш дар хоб

جان‌ها که پرید دوش در خواب

Дар олам ғайб шуд парешон

در عالم غیب شد پریشان

Ҳар ҷон ба вилоятӣу шаҳрӣ

هر جان به ولایتی و شهری

Овора шуданд чун ғарибон

آواره شدند چون غریبان

Мурғони рамидаро Фрозор

مرغان رمیده را فرازآر

Ҳроқаҳ бизан сафир бархон

حراقه بزن صفیر برخوان

Ҳарч овараданд аз раҳ оварад

هرچ آوردند از ره آورد

Бихўд кунашону ҷумлаи бустон

بیخود کنشان و جمله بستان

Зеро ҳар гул ки барг дорад

زیرا هر گل که برگ دارد

ӯ бар нахурд аз ин гулистон

او بر نخورد از این گلستان

Ақлӣ бояд зи ақли безор

عقلی باید ز عقل بیزار

Хуш нест қлоўзии зҳирон

خوش نیست قلاوزی زحیران

Ҷғдаст қлоўзу ҳамаи роҳ

جغد است قلاوز و همه راه

Дар ҳар қадамии ҳазор вайрон

در هر قدمی هزار ویران

эй бози худои дро ба овоз

ای باز خدا درآ به آواز

Аз конгрессҳои шаҳри султон

از کنگره‌های شهر سلطان

Ин роҳ бизан ки андари ин роҳ

این راه بزن که اندر این راه

Хуфт уштур ва маст шуд штрбон

خفت اشتر و مست شد شتربان