Дилбари бегонаи сӯрат меҳр дорад дар ниҳон

دلبر بیگانه صورت مهر دارد در نهان

Гар забонаш талх гуяд қанд дорад дар даҳон

گر زبانش تلخ گوید قند دارد در دهان

Аз даруни сӯи ошно ва аз буруни бегонаи рӯ

از درون سو آشنا و از برون بیگانه رو

Ин чунин пурмеҳри душман ман надидам дар ҷаҳон

این چنین پرمهر دشمن من ندیدم در جهان

Чунк дилбар хашм гирад ишқ ӯ ме гуядам

چونک دلبر خشم گیرد عشق او می گویدم

Ошиқ ношӣ мабош ва рӯ магардон ҳону ҳон

عاشق ناشی مباش و رو مگردان هان و هان

Рост монад талхии дилбар ба талхии шароб

راست ماند تلخی دلبر به تلخی شراب

Созўори андари мизоҷу талхи талхи андари забон

سازوار اندر مزاج و تلخ تلخ اندر زبان

Пеш ӯ мурдан ба ҳар дам аз шукр ширинтар аст

پیش او مردن به هر دم از شکر شیرینتر است

Мурда донад ин суханро ту мапурс аз зиндагон

مرده داند این سخن را تو مپرس از زندگان

Шоди рӯзӣ кин ғазалро ман бихонам пеши ишқ

شاد روزی کاین غزل را من بخوانم پیش عشق

Саҷдае орм бар замин ва ҷон сипорам дар замон

سجده‌ آرم بر زمین و جان سپارم در زمان

Мурғи ҷонро ишқ гуяд майли дорӣ дар қафас

مرغ جان را عشق گوید میل داری در قفس

Мурғ гуяд ман туро хоҳам қафасро бардарон

مرغ گوید من تو را خواهم قفس را بردران