Ошиқони нолон чу ноӣу ишқ ҳамчун ноӣ зан

عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن

То чаҳҳо дар май дамади ин ишқ дар срнои тан

تا چه‌ها در می دمد این عشق در سرنای تن

Ҳаст ин сари нопадид ва ҳаст срноиии ниҳон

هست این سر ناپدید و هست سرنایی نهان

Аз май лабҳоаш борӣ маст шуд срнои ман

از می لب‌هاش باری مست شد سرنای من

Гоҳи срно май навозади гоҳ срно ме газад

گاه سرنا می نوازد گاه سرنا می گزد

Оҳ аз ин срноиӣ ширин навой неи шикан

آه از این سرنایی شیرین نوای نی شکن

Шамъу шоҳид рӯй ӯу нақлу бодаи лаъл ӯ

شمع و شاهد روی او و نقل و باده لعل او

эй зи лаълаш маст гашта ҳам ҳасани ҳам бўолҳсн

ای ز لعلش مست گشته هم حسن هم بوالحسن

Бўҳсни гӯи бўолҳснро кӯи зи бӯяш маст шуд

بوحسن گو بوالحسن را کو ز بویش مست شد

Ваон ҳасан аз бӯи гузашт ва қанд дорад дар даҳан

وان حسن از بو گذشت و قند دارد در دهن

Осмон чун хирқа рақсонасту сӯфии нопадид

آسمان چون خرقه رقصان است و صوفی ناپدید

эй мусулмонон ки дидаи сети хирқаи рақсон бе бадан

ای مسلمانان که دیده‌ست خرقه رقصان بی‌بدن

Хирқаи рақсон аз танасту ҷисм рақсонаст зи ҷон

خرقه رقصان از تن است و جسم رقصان است ز جان

Гардани ҷонро бибаста ишқи ҷонон дар расан

گردن جان را ببسته عشق جانان در رسن

эй дили махмури гӯйии бодаи ?ут гиро набӯд

ای دل مخمور گویی باده‌ات گیرا نبود

Бодаи гироӣ ӯ вонгаҳ касе бо хештан

باده گیرای او وانگه کسی با خویشتن