Ҳар хушӣ ки фӯт шуд аз ту мабош андӯҳгин

هر خوشی که فوت شد از تو مباش اندوهگین

Кӯ ба нақшӣ дигар ояд сӯии ту май дони яқин

کو به نقشی دیگر آید سوی تو، می‌دان یقین

Неи хушии мари Тифлро аз доягону шер буд

نی خوشی مر طفل را از دایگان و شیر بود

Чун бурид аз шер омад он зи хамру ангабин

چون برید از شیر آمد آن ز خمر و انگبین

Ин хушӣ чизеаст бе чун коиди андари нақш ҳо

این خوشی چیزی است بی‌چون کآید اندر نقش‌ها

Гардад аз ҳуққа ба ҳуққа дар миёни обу тин

گردد از حقه به حقه در میان آب و طین

Лутфи худ пайдо кунад дар оби борони ногаҳон

لطف خود پیدا کند در آب باران ناگهان

Боз дар гулшани даройади сари برارد аз замин

باز در گلشن درآید سر برآرد از زمین

Гуҳи зи роҳ об ояд гуҳи зи роҳи нону гӯшт

گه ز راه آب آید گه ز راه نان و گوشت

Гуҳи зи роҳ шоҳид ояд гуҳи зи роҳи асбу зин

گه ز راه شاهد آید گه ز راه اسب و زین

Аз пас ин пардаҳо ногоҳ рӯзӣ сар кунад

از پس این پرده‌ها ناگاه روزی سر کند

Ҷумлаи бутҳо бишиканади онк на онаст ва на ин

جمله بت‌ها بشکند آنک نه آن است و نه این

Ҷон ба хоб аз тан барояд дар хаёл ояд бидид

جان به خواب از تن برآید در خیال آید بدید

Тан шавад маъзулу отили сӯратии дигари мубин

تن شود معزول و عاطل صورتی دیگر مبین

Гӯйии андар хоб дидам ҳамчуи сарвии хеш ро

گویی اندر خواب دیدم همچو سروی خویش را

Рӯй ман чун лолаи зору тан чу вирду ёсамин

روی من چون لاله زار و تن چو ورد و یاسمین

Он хаёл сарв рафту ҷон ба хонаи бозгашт

آن خیال سرو رفت و جان به خانه بازگشت

Ани фии ҳозоу зоки ибраи ллъолмин

ان فی هذا و ذاک عبرة للعالمین

Тарсам аз фитна вагар неи гуфтанӣ ҳо гуфтамӣ

ترسم از فتنه وگر نی گفتنی‌ها گفتمی

Ҳақи зи ман хуштар бигӯед ту мҳли фитроки дайн

حق ز من خوشتر بگوید تو مهل فتراک دین

Фоълотни Фоълотни Фоълотни фоилот

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلات

Нони гандумгар надории гӯи ҳадиси гандумин

نان گندم گر نداری گو حدیث گندمین

Охир эй табризи ҷони андари нуҷуми дили нигар

آخر ای تبریز جان اندر نجوم دل نگر

То бибинӣ шамси дунёро ту акси шамси дайн

تا ببینی شمس دنیا را تو عکس شمس دین