намегузид ӯ остинро шармгин дар омадан

می گزید او آستین را شرمگین در آمدن

Бар сари кӯе ки пӯшади ҷонҳо ҳалаи бадан

بر سر کویی که پوشد جان‌ها حله بدن

Он тарафи риндони ҳамаи шаби ҷомаҳоро ме кунанд

آن طرف رندان همه شب جامه‌ها را می کنند

То бибинӣ рӯзи равшани мо ва ман бе мо ва ман

تا ببینی روز روشن ما و من بی‌ما و من

Рӯмӣонаши ҷомаи дузду зангӣонаши ҷомаи дуз

رومیانش جامه دزد و زنگیانش جامه دوز

Шод бош эй ҷомаи дузду офарин эй ҷома кун

شاد باش ای جامه دزد و آفرین ای جامه کن

Сарфарозии кори шамъу срспории кор ӯ

سرفرازی کار شمع و سرسپاری کار او

Шарт бошад ҳар ду кораш ҳар кӣ шуд шамъи лаган

شرط باشد هر دو کارش هر کی شد شمع لگن

Дар супурдан ҳар кӣ зӯдтар дар фурӯзаш бештар

در سپردن هر کی زودتر در فروزش بیشتر

Сари буна дар зери пойу дсткӣ бар ҳам бизан

سر بنه در زیر پای و دستکی بر هم بزن

Чун дароради моҳи рӯеи дасти худ дар гарданат

چون درآرد ماه رویی دست خود در گردنت

Тарк кун солусро ту хешро бар вай фикан

ترک کن سالوس را تو خویش را بر وی فکن

То бирезӣ ва бираве он замон дар боғ ӯ

تا بریزی و برویی آن زمان در باغ او

Рӯй гул бар рӯй гули ҳам ёсуман бар ёсуман

روی گل بر روی گل هم یاسمن بر یاسمن

Ошиқони андррбўдаҳ аз батон рўбндҳо

عاشقان اندرربوده از بتان روبندها

Зонк дар ваҳдат набошад нақшҳои марду зан

زانک در وحدت نباشد نقش‌های مرد و زن

Бар сари гӯри бадани байни рӯҳҳо рақсон шуда

بر سر گور بدن بین روح‌ها رقصان شده

То бидида сад ҳазорон хештан бе хештан

تا بدیده صد هزاران خویشتن بی‌خویشتن

Зулфи ънбрсоӣ ӯ гуяд ба ҷони лўлён

زلف عنبرسای او گوید به جان لولیان

Хези лўлӣ то расан бозӣ кунем инак расан

خیز لولی تا رسن بازی کنیم اینک رسن

Мртзои ишқи шамси аддӣн табризӣ бибин

مرتضای عشق شمس الدین تبریزی ببین

Чун ҳусайнами хӯни худ дар заҳри каш ҳамчун ҳасан

چون حسینم خون خود در زهر کش همچون حسن

Хониш
ғзл шморҳ 1943 — ъндлӣб